Verankerd in Gods Woord

We kunnen er in dit leven zeker van zijn dat niemand van ons volledig zal kunnen ontkomen aan ellende of verdrukking. Vroeg of laat zullen we allemaal weten wat die woorden betekenen. In het Nieuwe Testament vertellen de apostelen de jonge christelijke gemeente ‘dat wij door veel verdrukkingen in het Koninkrijk van God moeten ingaan’.

Probeer dus maar niet een weg door het leven te vinden die de verdrukking omzeilt of uitsluit, want mocht je die vinden, dan brengt hij je niet in de hemel.

Maar in je verdrukking heb je een anker nodig! En daar spreekt de psalmist over in deze verzen. Als de wet van God niet zijn bron van blijdschap was geweest, dan was hij in zijn ellende vergaan. Toen de problemen, de golven en de baren van de onrustige zee hem teisterden, en het leek alsof zijn scheepje werd weggespoeld door die enorme krachten, dan had hij een anker. Het was de wet van God, en die hem overeind hield.

Als hij op deze ervaring terugblikt, zegt hij met dankbaarheid: ‘Ik zal Uw bevelen nooit vergeten, want daardoor hebt U mij levend gemaakt’. Als we ons midden in onze verdrukking tot Gods wet wenden, ontvangen we leven, nieuw leven, leven dat opwelt ondanks alle tegenstand en druk die we ervaren.

Vanuit Gods wet en Gods Woord komt een leven voort dat sterker en krachtiger is dan alle machten die strijd tegen ons voeren en tegen ons opstaan.