Toegang door aanbidding

Kom, laten wij vrolijk zingen voor de Heer, laten wij juichen voor de rots van ons heil. Laten wij zijn aangezicht tegemoet gaan met lofzangen, laten wij voor Hem juichen met psalmen. Kom, laten wij aanbidden en neerbukken, laten wij knielen voor de Heer, die ons gemaakt heeft. Heden, indien u zijn stem hoort, verhard uw hart niet, (Psalm 95: 1, 2, 6, 7b, 8)

Er is een prachtige reeks handelingen die ons in de onmiddellijke tegenwoordigheid van God brengt. Het begint met luide en jubelende lofzang en dankzegging: Laat ons vrolijk zingen..., juichen... God moedigt ons aan om onze lofzangen en onze dank vrij te uiten. We hebben allemaal de geestelijke ontspanning nodig die dat teweegbrengt.

Als we verder gaan, dan verandert de stemming: Kom, laten wij aanbidden en neerbukken, laten wij knielen voor de Heer die ons gemaakt heeft. Lofprijs en dankzegging brengt ons tot aanbidding. Aanbidding is niet zozeer een uiting, maar een houding van je buigen, soms zelfs je ter aarde werpen. Daarbij is ons hele wezen, onze totale persoonlijkheid, betrokken. Alles in mij, alles wat ik ben, verenigt zich en wordt één geheel in volkomen, onvoorwaardelijke onderwerping en overgave aan God.

Als we in deze houding van aanbidding voor God staan, dan kunnen we God heel direct tot ons horen spreken. Daarom zegt de psalmist ook: Heden, indien u zijn stem hoort... Dit gaat verder dan het uitspreken van een gebed of het lezen van Gods Woord, hoe belangrijk dat ook is.

Aanbidding brengt onze geest in direct contact met God. De weg die de psalmist hier beschrijft, leidt via lofprijzing en dankzegging naar aanbidding en een stil zijn voor Gods aangezicht. Het kan ons een land binnenleiden, dat zó vol is van vreugde en overvloed, dat het ons natuurlijke verstand te boven gaat.

Een land wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en in geen mensenhart is opgekomen, dat is wat God bestemd heeft voor hen die Hem liefhebben (lees 1 Korinthe 2:9).

Mijn antwoord in geloof: