Een valse boodschapper

Een verdorven mens, een man van onrecht, gaat rond met valsheid van mond, knipoogt heimelijk, geeft een teken met zijn voeten en wijst met zijn vingers. In zijn hart zijn verderfelijke dingen, hij smeedt te allen tijde kwaad en hij brengt twisten teweeg. Daarom zal plotseling zijn ondergang komen, opeens zal hij gebroken worden, zonder dat er genezing voor is. (Spreuken 6:12-15)

Vertaald naar eigentijdse bewoordingen lees ik hier: pas op voor verkooppraatjes. Deze verzen gaan over een man die naar je toekomt en uit alle macht probeert indruk op je te maken. Hij praat wel maar hij is niet echt eerlijk; hij knipoogt; hij wijst met zijn vinger.

Zo iemand doet wat hij kan om jou te overtuigen…

Maar de Bijbel zegt: wees voorzichtig met zo iemand. Zijn motieven deugen niet, zijn hart is slecht. God zal die man oordelen.

Als hij weg is, dan laat hij niet de vrede van God achter.

Heb je zo’n dynamiek wel eens opgemerkt bij mensen? Ze zeggen heus de juiste dingen als ze bij je zijn, maar als ze de deur uitgaan, dan laten ze iets achter wat niet de vrede van God is.

Die man of vrouw was geen boodschapper van vrede. Zijn (of haar) woorden waren niet oprecht. Zijn (of haar) motieven hadden niet het goede voor jou op het oog. En al die druk die op je werd uitgeoefend om je iets te laten doen – iets te kopen, of iets te geloven – beoogde niet het goede voor jou. Het ging om zijn of haar eigen doelen en wensen.

De Bijbel schildert hier dus een heel duidelijk beeld van deze soort mens, en zegt, zoals ik in het begin al aangaf: pas op voor verkooppraatjes – of het nu om geestelijke of om materiële dingen gaat.