លោក ដេរេក ព្រីនស៍ មានពាក្យមួយសម្រាប់អ្នកពីព្រះបន្ទូល។

“ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់បានគង់នៅវេលាជំនន់លោកីយ អើ ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់គង់ជាព្រះ‌មហា‌ក្សត្រ នៅអស់‌កល្ប‌ជានិច្ច ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់នឹងចំរើនកំឡាំងដល់រាស្ត្រទ្រង់ ព្រះ‌យេហូវ៉ាទ្រង់នឹងប្រទានពរដល់រាស្ត្រទ្រង់ឲ្យបានសេចក្ដីសុខ‌សាន្ត‌ត្រាណ។” (ទំនុកដំកើង 29:10-11 ពគប)

នៅក្នុងទំនុកតម្កើងនេះ អ្នកនិពន្ធបង្ហាញព្រះអម្ចាស់ថា ជាព្រះមហាក្សត្រដ៏មានព្រះចេស្តា ដែលគង់លើបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គគង់គ្រប់គ្រងលើទឹកជំនន់ និងលើរលកសមុទ្រដ៏ខ្លាំងក្លា និងកំពុងបោកបក់។នៅទីនេះ សមុទ្រតំណាងឱ្យកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លានៅក្នុងសកលលោក ដែលអាចគំរាមកំហែងដល់ជីវិតរបស់យើង ហើយយើងមិនអាចគ្រប់គ្រងវាបានឡើយ។ ប៉ុន្តែអ្នកនិពន្ធទំនុកតម្កើងរំឭកយើងថា នៅពីលើកម្លាំងទាំងអស់នោះ មានព្រះមហាក្សត្រមួយអង្គគង់លើបល្ល័ង្ក និងគ្រប់គ្រងលើអ្វីៗទាំងអស់។ ព្រះមហាក្សត្រអង្គនោះ គឺព្រះអម្ចាស់។

នៅកន្លែងផ្សេងទៀត អ្នកនិពន្ធទំនុកតម្កើងបាននិយាយថា នៅពេលយើងថ្វាយការសរសើរតម្កើងដល់ព្រះអម្ចាស់ យើងលើកតម្កើងព្រះអង្គឱ្យគង់លើបល្ល័ង្ក។ យើងទទួលស្គាល់ព្រះអង្គថាជាព្រះមហាក្សត្រ ហើយព្រះអង្គធ្វើការជាព្រះមហាក្សត្រសម្រាប់យើង។ដូច្នេះ នៅពេលយើងទទួលស្គាល់ថា ព្រះអម្ចាស់គង់លើបល្ល័ង្កខ្ពស់ជាងទឹកជំនន់ និងនៅពេលយើងថ្វាយការសរសើរតម្កើងដល់ព្រះអង្គ នោះព្រះអង្គឆ្លើយតបតាមពីររបៀប៖ ព្រះអង្គប្រទានកម្លាំងដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ ហើយប្រទានពរដល់ពួកគេដោយសេចក្តីសុខសាន្ត។នៅទីបំផុត កម្លាំងដែលជួយឱ្យយើងអាចឆ្លងកាត់គ្រាដ៏លំបាក និងសម្ពាធនានាបាន គឺជាកម្លាំងដែលមកពីព្រះអម្ចាស់។

«អស់អ្នកដែលរង់ចាំព្រះអម្ចាស់ នឹងមានកម្លាំងជាថ្មីឡើងវិញ»។ នៅកណ្ដាលសម្ពាធ និងការលំបាកគ្រប់យ៉ាង ព្រះប្រទានពរដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គដោយសេចក្តីសុខសាន្ត។សេចក្តីសុខសាន្តនេះ មិនអាស្រ័យលើកាលៈទេសៈខាងក្រៅឡើយ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើទំនាក់ទំនងផ្ទាល់របស់យើងជាមួយព្រះអម្ចាស់ ដែលគង់លើបល្ល័ង្ក និងគ្រប់គ្រងលើទឹកជំនន់ និងគ្រប់ស្ថានការណ៍ទាំងអស់។