Ny fijoroako ho vavolombelona manokana mifototra amin’ilay fanambarana etsy ambony dia ny hoe: “Raha mandeha eo amin’ny mazava aho, dia ny ran’i Jesosy no fanadiovana ahy, ankehitriny sy mandrakariva, ho afaka amin’ny ota rehetra.” Hoy aho hoe "fanadiovana ahy izao" satria izany no mahatonga azy ho fanambarana eto sy anio, fa tsy famintinana manjavozavo fotsiny. Ho ahy izany eto sy ankehitriny izany, fa mitohy ihany koa — mandritra ny fotoana tsy voafetra amin'ny ho avy raha manohy mandeha amin'ny mazava aho.

Ny fiteny Swahili any Afrika Atsinanana dia manana fotoana manokana ilazana zavatra feno sy maharitra. Ao amin’ilay hira malaza hoe “Ny Ran’i Jesosy no Manadio Antsika amin’ny Ota Rehetra”, dia mihira izy ireo hoe: “Ny ran’i Jesosy dia manadio antsika tanteraka”. Niraikitra tamiko ireo tononkira ireo satria tonga lafatra ny filazàny azy. Noho izany, diniho ity fiekena ity amin’ny alàlan’ny zavatra mitohy sy feno.

Misy fanehoan-kevitra mahafinaritra momba an'io fahamarinana io ao amin'ny Salamo faha-51, dia ilay salamo fibebahana lehibe nosoratan'i Davida taorian'ny niekeny ny fahotany amin’ny fijangajangana sy ny famonoana olona. Iray amin’ireo salamo tsara indrindra izy io — salamo izay tokony hovakintsika tsindraindray, ka hahatonga azy io ho vavaka ho antsika. Mino aho fa manao ny salamo ho fivavahako; Tsy mamaky azy ireo fotsiny aho, fa mamaky azy ireo ho toy ny vavaka ataoko.

“Diovy hysopa aho ho afa-pahotana, dia hadio; sasao aho, dia ho fotsy mangatsakatsaka.” (Salamo 51:7)

Ho hitanao fa nampiditra ny hysopa i Davida. Ny dikan'izany dia ny hysopa no zavatra mitondra ny ra ho any amin'ny misy ahy. Fampisehoana kanto sy ara-paminaniana momba ny fanadiovana amin'ny ran'i Jesosy izany.