Manohy miaraka amin’ny loha-hevitry ny fahazotoana, dia andeha ho dinihintsika bebe kokoa izay nolazain’ny mpanoratra ny Hebreo momba ny:

"Ary mbola irinay hianareo rehetra samy haneho izany fahazotoana izany mba hahazo ny fahatokiana be ny amin’ny fanantenana hatramin’ny farany mba tsy hoketraka hianareo, fa hanahaka ireo mandova araka ny teny fikasana amin’ny finoana sy ny faharetana.” (Hebreo 6:11–12)

Tsy hoe mila mazoto fotsiny isika, fa mila mazoto hatramin'ny farany. Ny mifanohitra amin’ny fahazotoana dia voalaza ao amin’ny teny tsotra: “lasa kamo”. Tsy kamo ara-batana, fa kamo ara-panahy.

"Koa noho izany dia manaova izay zotom-po rehetra kosa hianareo, ka amin'ny finoanareo dia manehoa fahatanjahan-tsaina, ary amin'ny fahatanjahan-tsainareo dia fahalalana, ary amin'ny fahalalanareo dia fahononam-po, ary amin'ny fahononam-ponareo dia faharetana, ary amin'ny faharetanareo dia toe-panahy araka an'Andriamanitra, ary amin'ny toe-panahinareo araka an'Andriamanitra dia fitiavana ny rahalahy, ary amin'ny fitiavanareo ny rahalahy dia fitiavana ny olona rehetra.” (2 Petera 1:5–7)

Tsy hoe tsy mihetsika ny fiainana Kristiana. Fiainam-panampiana, sy fitomboana, ary fandrosoana izany. Ny tsy mihetsika eo amin'ny fiainana Kristiana dia fihemorana. Mba hanaovana izany fanampiana izany, araka ny voalaza ao amin'ny andalana etsy ambony, dia mitaky fahazotoana. Mitaky ny fanaovana ny ezaka rehetra izany. Avy eo i Petera dia nanohy amin’ny hoe raha nanao hoe:

"Fa raha anananareo izany zavatra izany, sady anananareo betsaka, dia tsy avelan'izany ho malaina na tsy hahavokatra hianareo amin'ny fahalalana tsara an'i Jesosy Kristy Tompontsika. Fa izay tsy manana izany zavatra izany kosa dia toa jamba ka tsy mahajery lavitra, sady nanadino ny nanadiovana azy tamin'ny fahotany fahiny izy.” (andininy 8–9)

Mino ve ianao fa mety ho voadio amin'ny fahotany taloha ny olona iray ka hanadino fa nisy mihitsy aza izany? Toa tsy mitombina izany, fa ny Soratra Masina dia milaza fa azo atao izany.