De vijfde colonne

Zou ik niet haten, HEERE, wie U haten, walgen van wie tegen U opstaan? Ik haat hen met een volkomen haat, mijn eigen vijanden zijn het. (Psalm 139:21-22)

Denk je dat het goed is dat jij en ik die woorden vandaag gebruiken? Die woorden werden uitgesproken door David, maar ik wil je wijzen op wat hij vervolgens zei, omdat daarin een geweldige les ligt.

Hij gaat verder met: ‘Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart… Zie of er bij mij een schadelijke weg is…’ Weet je, de vijanden van God die ons het meest kwaad willen doen, zijn niet diegenen die ons van buitenaf aanvallen, maar die binnenin ons zitten.

In 1939 was er een burgeroorlog in Spanje, en van die oorlog is het gezegde ‘de vijfde colonne’ afkomstig. Dit is de oorsprong ervan…

Eén van de Spaanse generaals was bezig een stad aan te vallen, en een andere generaal vroeg hem: ‘Hoe ga je de stad innemen?’ Hij antwoordde: ‘Er staan vier colonnes klaar: één ervan komt uit het noorden, één uit het zuiden, één uit het oosten en één uit het westen’. Hij pauzeerde even en voegde eraan toe: ‘Maar ik verwacht dat mijn vijfde colonne de stad voor me inneemt’. ‘Waar is die vijfde colonne?’ vroeg de tweede generaal. De eerste generaal antwoordde: ‘Mijn vijfde colonne bevindt zich al binnenin de stad’.

En dat is de enige manier waarop christenen ooit verslagen kunnen worden. We worden nooit verslagen van buitenaf, maar als er een vijfde colonne van Gods vijanden in ons hart zit, dan betekent dat de nederlaag.

We hebben dus het recht hetzelfde besluit te nemen als David: dat we de vijanden van God haten met een volkomen haat. Maar de vijanden die we het meest moeten haten en vrezen zijn diegenen die zich in ons eigen hart en leven kunnen bevinden. We moeten ze eruit gooien, koste wat kost.