Het leven binnentreden

Vandaag bestuderen we de ingrediënten van het Romeinen-recept. Zoals we gisteren lazen, staan er een aantal punten over identificatie in hoofdstuk 6. Ten eerste zijn we gestorven aan de zonde (vers 1) toen Jezus stierf; wij identificeren ons met Zijn dood. Toen Jezus werd gekruisigd, werd onze oude mens (vers 6), de opstandige natuur die we van Adam hebben geërfd, ook gekruisigd. Ten tweede zijn we met Hem begraven (vers 4). Door de doop in Zijn dood, sterven we met Hem en worden we met Hem begraven. Ten derde zijn we aan Hem gelijk in Zijn opstanding (vers 5). Hem volgen in Zijn dood en begrafenis brengt ons het opstandingsleven binnen; wij delen het leven met Hem. De praktische gevolgen van onze identificatie met Jezus in Zijn dood, begrafenis en opstanding zijn:

• Het lichaam van de zonde is tenietgedaan (vers 6). De verdorven, slechte natuur die ons gebonden hield en ervoor zorgde dat wij verkeerde dingen deden, zelfs terwijl we verlangden om het goede te doen, is krachteloos geworden. Die oude natuur is ter dood gebracht.

• Hierdoor zijn we niet langer slaven van de zonde (vers 6). De zonde dwingt ons niet langer om dingen te doen die pijn doen, of die verwoestende, rampzalige gevolgen hebben voor ons leven, onze omgeving of de wereld om ons heen.

• Vervolgens worden we rechtens vrij van de zonde verklaard (vers 7). We zijn letterlijk gerechtvaardigd, vrijgesproken. Jezus betaalde de ultieme prijs voor onze zonde; er hoeft niets meer bijbetaald te worden. Vrijgemaakt van de macht en de schuld van de zonde, hebben we nu een goed geweten en kunnen we zonder angst voor Gods troon staan.

• Tenslotte geloven wij dat wij ook met Hem zullen leven (vers 8). Wat een heerlijke belofte! Wij delen nu al in Zijn eeuwige opstandingsleven. Hij is eenmalig voor de zonde gestorven; Hij kan niet opnieuw sterven. Hij leeft eeuwig voor God en wij treden dat eeuwige leven binnen.