Κατανοώντας τον Εχθρό σας

Κάπου μέσα στον καθένα μας υπάρχει μια βαθιά λαχτάρα να έρθουμε σε επαφή με το άγνωστο, με κάποια «ανώτερη δύναμη»—κάτι μεγαλύτερο, σοφότερο ή ισχυρότερο από εμάς. Αυτό ισχύει σε όλα τα επίπεδα: από την έφηβη κοπέλα που διαβάζει το ωροσκόπιό της, μέχρι τον μάγο μιας απομακρυσμένης φυλής που δεν έχει δει ποτέ λευκό άνθρωπο, και μέχρι τον επιστήμονα που ερευνά το διάστημα και αναζητά να ανακαλύψει τα μυστικά του σύμπαντος.

Ο Θεός είναι εκείνος που έβαλε μέσα μας αυτή τη λαχτάρα, αλλά ο μεγάλος εχθρός Του, ο Σατανάς, έχει επινοήσει έναν τρόπο να παρασύρει όσους αναζητούν την αλήθεια σε απατηλά και σκοτεινά συστήματα, που τους οδηγούν σε δουλεία στον ίδιο. Αυτά τα απατηλά συστήματα μπορούν να πάρουν αμέτρητες διαφορετικές μορφές, αλλά η γενική ονομασία που τα περιλαμβάνει όλα είναι ο αποκρυφισμός.

Η λέξη αποκρυφισμός προέρχεται από μια λατινική λέξη που σημαίνει «κρυμμένος». Η δύναμη που ενεργεί μέσω των αποκρυφιστικών πρακτικών προέρχεται από τον Σατανά, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτές δεν το γνωρίζουν. Έχουν παρασυρθεί από υποσχέσεις που τις παρουσιάζουν ως ιδιαίτερα ελκυστικές και επιθυμητές.

Η Αγία Γραφή αποκαλεί την απομάκρυνση από τον έναν αληθινό Θεό και τη στροφή προς ψεύτικους θεούς «πνευματική μοιχεία». Επομένως, οι προειδοποιήσεις της Αγίας Γραφής κατά της ανηθικότητας και της μοιχείας ισχύουν επίσης για την ενασχόληση με τον αποκρυφισμό. Η «αλλοτρία γυναίκα» που περιγράφεται στις Παροιμίες απεικονίζει με έντονο τρόπο τη γοητεία του αποκρυφισμού. Το τραγικό τέλος εκείνων που αφήνουν τον εαυτό τους να παρασυρθεί και να εξαπατηθεί από αυτήν περιγράφεται στις Παροιμίες 7:25–27:

«Ας μην παρασυρθεί η καρδιά σας από μια γυναίκα σαν κι αυτήν· στα μονοπάτια της μην παραπλανηθείτε. Αυτή έκανε πολλούς να πέσουν πληγωμένοι κι αμέτρητοι είναι εκείνοι που εξαιτίας της σκοτώθηκαν. Δρόμος που πάει στον άδη είναι το σπίτι της, δρόμος που κατεβαίνει στου θανάτου τα δώματα».

Η Αγία Γραφή τονίζει ότι τα θύματα αυτής της «αλλοτρίας γυναίκας» είναι δυνατοί άνδρες. Ο Σατανάς μισεί τέτοιους άνδρες. Οι δυνατοί άνδρες γίνονται ευάλωτοι όταν στηρίζουν την εμπιστοσύνη τους στη δική τους δύναμη και στις προηγούμενες επιτυχίες τους.

Δύο Κύριοι Κλάδοι

Οι δύο κύριοι κλάδοι του αποκρυφισμού προσδιορίζονται στην Αγία Γραφή ως η μαντεία και η μαγεία.

Η μαντεία παρέχει, μέσω υπερφυσικών μέσων, γνώση σχετικά με ανθρώπους, γεγονότα και καταστάσεις. Συχνά προβλέπει μελλοντικά γεγονότα. Οι σύγχρονοι όροι γι’ αυτό είναι η πρόβλεψη της τύχης, η ψυχική πρόβλεψη και η εξωαισθητηριακή αντίληψη (ESP).

Ένα σαφές παράδειγμα μας δίνει η δούλη στις Πράξεις Αποστόλων 16:16–22, για την οποία λέγεται ότι «είχε μαντικό πνεύμα». Ενδιαφέρον είναι ότι το Ελληνικό κείμενο λέει απλώς ότι «είχε πνεύμα πύθωνα». Στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, ο πύθων συνδεόταν συχνά με την πρακτική της μαντείας ή της πρόγνωσης του μέλλοντος. Ο σύγχρονος όρος για ένα τέτοιο άτομο είναι μέντιουμ.

Αυτή η κοπέλα ήταν το πρώτο άτομο στους Φιλίππους που διέκρινε την ταυτότητα του Παύλου και του Σίλα.
«Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του ύψιστου Θεού,» φώναξε, «που μας κηρύττουν την οδό της σωτηρίας!» (εδάφιο 17). Όλα όσα έλεγε ήταν αληθινά, όμως η γνώση της προερχόταν από ένα δαιμόνιο. Όταν το δαιμόνιο εκδιώχθηκε, έχασε την ικανότητα να λέει τη μοίρα και οι κύριοί της έχασαν την πηγή του εισοδήματός τους.

Αυτό είναι που κάνει τη μαντεία τόσο απατηλή και επικίνδυνη. Ένα άτομο που έχει πνεύμα πύθωνα μπορεί πράγματι να μεταδίδει υπερφυσική γνώση σχετικά με το παρελθόν ή το μέλλον. Αυτό το στοιχείο αλήθειας είναι το δόλωμα στο αποκρυφιστικό αγκίστρι του Σατανά, με το οποίο επιδιώκει να παγιδεύσει και να υποδουλώσει τα θύματά του.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να γνωρίζουν τι επιφυλάσσει το μέλλον. Η μαντεία ικανοποιεί αυτή την επιθυμία. Ο Θεός όμως απαιτεί να «περπατούμε διά πίστεως, όχι διά όψεως» (Β΄ Κορινθίους 5:7), χωρίς να γνωρίζουμε τι επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά εμπιστευόμενοι την αμετάβλητη πιστότητά Του. Ωστόσο, μπορεί να υπάρξουν στιγμές κατά τις οποίες ο Θεός θα μας δώσει, με δική Του κυρίαρχη πρωτοβουλία, κάποια αποκάλυψη σχετικά με το μέλλον, χωρίς εμείς να την επιθυμήσουμε ή να την αναζητήσουμε. Όταν Εκείνος παίρνει την πρωτοβουλία, το αποτέλεσμα θα υπηρετήσει τους σκοπούς Του.

Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο πολλοί άνθρωποι εκτίθενται στη μαντεία είναι μέσω των ωροσκοπίων. Το να ρίχνει κανείς απλώς μια ματιά στο «δικό του» ωροσκόπιο στην εφημερίδα, χωρίς να είναι πνευματικά προσεκτικός, μπορεί να τον εκθέσει σε δαιμονική επιρροή.

Και εδώ, πολλοί Χριστιανοί εξαπατώνται. Θεωρούν τέτοιες δραστηριότητες αβλαβείς, χωρίς να αναγνωρίζουν την παγίδα. Κάποτε διακονούσα μια Χριστιανή γυναίκα που χρειαζόταν απελευθέρωση από ένα πνεύμα μαντείας. Δεν μπορούσε να καταλάβει πώς θα μπορούσε να είχε εισέλθει μέσα της ένα τέτοιο πνεύμα. Καθώς της έκανα ερωτήσεις, τελικά παραδέχθηκε ότι διάβαζε περιστασιακά το ωροσκόπιό της στην καθημερινή εφημερίδα. Σοκαρίστηκε όταν συνειδητοποίησε ότι είχε ανοίξει τον εαυτό της σε ένα δαιμόνιο μαντείας.

Μια άλλη πιθανή πόρτα εισόδου για τα δαιμόνια είναι η ενασχόληση με τις πολεμικές τέχνες. Οι πολεμικές τέχνες προέρχονται από πολιτισμούς διαποτισμένους από την ειδωλολατρία και τη δαιμονική δραστηριότητα.

Ο άλλος κύριος κλάδος μέσω του οποίου ενεργεί ο αποκρυφισμός είναι η μαγεία. Χρησιμοποιεί διάφορα μέσα για να επηρεάσει τις σωματικές αισθήσεις. Μερικά από τα μέσα που χρησιμοποιεί είναι τα ναρκωτικά, τα μαγικά φίλτρα, τα φυλαχτά και τα ξόρκια.

Η Αποκάλυψη περιγράφει δύο τελικές κρίσεις του Θεού, κατά τις οποίες θα θανατωθούν ορισμένα τμήματα της ανθρωπότητας. Στη συνέχεια κλείνει λέγοντας ότι οι υπόλοιποι άνθρωποι «δεν εξολοθρεύτηκαν απ’ αυτές τις συμφορές, δε μετανόησαν που λάτρευαν τα είδωλα. Δεν έπαψαν να προσκυνούν τα δαιμόνια και τα χρυσά, τα ασημένια, τα χάλκινα, τα πέτρινα και τα ξύλινα είδωλα». (Αποκάλυψη 9:20-21). Η Ελληνική λέξη που μεταφράζεται «μαγείες» σημαίνει κυριολεκτικά «ναρκωτικά». Η μετάφραση της εκδοχής NIV της Αγίας Γραφής την αποδίδει ως «μαγικές τέχνες». Οι κακές πράξεις που συνδέονται εδώ με τη μαγεία είναι οι φόνοι, η σεξουαλική ανηθικότητα και οι κλοπές. Συχνά, ο εθισμός στα ναρκωτικά ανοίγει την πόρτα σε αυτά τα άλλα κακά.

Στο Δευτερονόμιο 18:10–12, ο Κύριος δηλώνει τη στάση Του απέναντι στην εμπλοκή με τον αποκρυφισμό:

«Δεν θα βρεθεί σε σένα κανένας, που να διαπερνάει τον γιο του ή τη θυγατέρα του μέσα από τη φωτιά ή που να ασκεί μαντεία ή να είναι προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος ή γόης ή ανταποκριτής δαιμονίων ή τερατοσκόπος ή νεκρομάντης. Eπειδή, καθένας που τα κάνει αυτά είναι βδέλυγμα στον Κύριο ...»

Η λέξη που μεταφράζεται «βδέλυγμα» είναι η ισχυρότερη λέξη στην Εβραϊκή γλώσσα για κάτι που ο Κύριος μισεί και απορρίπτει. Ο Θεός κατατάσσει τέτοιους ανθρώπους στην ίδια κατηγορία με εκείνους που θυσιάζουν τα παιδιά τους σε μια ειδωλολατρική θεότητα. Είναι δύσκολο για τον πολιτισμό μας να αντιληφθεί πόσο έντονα ο Θεός μισεί όλες αυτές τις αποκρυφιστικές πρακτικές.

Ψεύτικη Θρησκεία

Η ψευδής θρησκεία συνδέεται στενά με τον αποκρυφισμό. Και τα δύο υπόσχονται αυτό που ελκύει όλους μας—ειρήνη, δύναμη, γνώση, πρόσβαση στον Θεό. Ισχυρίζονται ότι μας οδηγούν στο φως, αλλά στην πραγματικότητα μας παρασύρουν στο σκοτάδι.

Πώς μπορούμε να προστατευτούμε; Στο κατά Ιωάννην 10:9 ο Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι η θύρα· όποιος περάσει από μένα θα βρει σωτηρία». Και πάλι είπε: «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή· κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα παρά μόνο αν περάσει από μένα» (Κατά Ιωάννην 14:6). Πολλές διαφορετικές πόρτες οδηγούν στο υπερφυσικό βασίλειο. Υπάρχει όμως μόνο μία πόρτα που οδηγεί στο υπερφυσικό βασίλειο του Θεού. Αυτή η πόρτα είναι ο Ιησούς. Όσοι περνούν από οποιαδήποτε άλλη πόρτα μπορούν να εισέλθουν σε ένα υπερφυσικό βασίλειο—αλλά αυτό είναι το βασίλειο του Σατανά και όχι του ενός αληθινού Θεού.

Ο Σατανάς θα προκαλέσει στην ανθρωπότητα όση ζημιά μπορεί μέσω ιδεολογιών όπως ο αθεϊσμός ή ο ανθρωπισμός, αλλά η ψευδής θρησκεία είναι ένα ασύγκριτα ισχυρότερο εργαλείο στα χέρια του. Μέχρι και αυτή την ώρα, η μεγάλη πλειονότητα της ανθρωπότητας είναι υποδουλωμένη στην ψευδή θρησκεία.

Όπως και με τις άλλες μορφές του αποκρυφισμού, είναι αδύνατο να απαριθμήσουμε όλες τις μορφές ψευδούς θρησκείας που ασκούνται σήμερα. Ωστόσο, παρακάτω παρατίθενται πέντε από τα κύρια χαρακτηριστικά που χαρακτηρίζουν τις θρησκείες ως ψευδείς:

1. Θρησκείες που αναγνωρίζουν την ύπαρξη πολλών θεών

Η πρώτη Εκκλησία ήταν περιτριγυρισμένη από έναν πολυθεϊστικό πολιτισμό, αλλά στην Α΄ επιστολή προς Κορινθίους 8:5–6 ο Παύλος διατύπωσε τη Χριστιανική θέση:

«Eπειδή, αν και υπάρχουν οι λεγόμενοι θεοί, είτε στον ουρανό είτε επάνω στη γη· (καθώς και υπάρχουν πολλοί θεοί, και πολλοί κύριοι)· 6αλλά, σε μας υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας, από τον οποίο προέρχονται τα πάντα, και εμείς σ’ αυτόν· και ένας Kύριος, ο Iησούς Xριστός, διαμέσου τού οποίου έγιναν τα πάντα, και εμείς διαμέσου αυτού».

2. Θρησκείες που ασκούν ειδωλολατρία

Η ειδωλολατρία είναι η πρώτη συγκεκριμένη αμαρτία που απαγορεύεται στις Δέκα Εντολές και εκείνη που επιφέρει τις αυστηρότερες ποινές (βλ. Έξοδος 20:3–5).

3. Θρησκείες που διδάσκουν ότι οι άνθρωποι μπορούν τελικά να γίνουν θεοί

Αυτός ήταν ο αρχικός πειρασμός που προσέφερε ο Σατανάς στον Κήπο της Εδέμ: «θα γίνετε σαν θεοί» (Γένεσις 3:5).

Αυτή η υπόσχεση περιέχει μια εγγενή αντίφαση. Ο Θεός, ο οποίος δημιούργησε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης φυλής, είναι ο ίδιος άκτιστος. Είναι λογικά αδύνατο ο άνθρωπος, ως κτιστό ον, να γίνει σαν τον Θεό, τον Άκτιστο. Το κτιστό δεν μπορεί ποτέ να γίνει άκτιστο. Παρ’ όλα αυτά, αυτή η υπόσχεση του να γίνει ο άνθρωπος σαν τον Θεό έχει απευθυνθεί στην αυτοεξυψωτική υπερηφάνεια της ανθρωπότητας σε κάθε γενιά.

4. Θρησκείες που διδάσκουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν τη δικαιοσύνη με τις δικές τους προσπάθειες

Και πάλι, η έλξη απευθύνεται στην ανθρώπινη υπερηφάνεια. Οι υπερήφανοι άνθρωποι έλκονται από θρησκευτικά συστήματα που απαιτούν σκληρές και παράλογες μορφές άσκησης και ακόμη και αυτοπροκαλούμενο πόνο. Όσο πιο αυστηρές είναι οι απαιτήσεις, τόσο μεγαλύτερη είναι η υπερηφάνεια που αισθάνεται κάποιος όταν καταφέρνει να τις τηρήσει.

5. Θρησκείες που προσφέρουν εσωτερική γνώση διαθέσιμη μόνο σε λίγους εκλεκτούς

Η πρόσβαση σε αυτή τη γνώση συνήθως απαιτεί κάποια ειδική τελετή μύησης. Τον πρώτο αιώνα, οι απόστολοι προειδοποιούσαν τους πιστούς τους για αυτή τη μορφή εξαπάτησης. Εναντίον αυτής της πλάνης προειδοποίησε ο Παύλος τον Τιμόθεο στην Α΄ Τιμοθέου 6:20–21:

«Αγαπητέ Τιμόθεε, διαφύλαξε αυτό που σου εμπιστεύτηκε ο Χριστός και η εκκλησία, κι απόφευγε τα βλάσφημα κούφια λόγια και τις αντιρρήσεις εναντίον της πίστεως, που προβάλλουν οι αιρετικοί με το ψεύτικο όνομα της «γνώσεως». Αυτή τη γνώση ισχυρίζονται μερικοί πως έχουν, κι απέτυχαν στην πίστη τους».

Ο Μορμονισμός και ο Τεκτονισμός είναι δύο παραδείγματα θρησκειών των οποίων τα μυστικά αποκαλύπτονται μόνο σε εκείνους που έχουν περάσει από μια αυστηρή διαδικασία μύησης.

Ο Χριστιανισμός, από την άλλη πλευρά, είναι ανοιχτός σε όλους. Δεν έχει κάποια ειδική διαδικασία μύησης ούτε μυστικές τελετές. Η βάση της πίστης του, η Αγία Γραφή, είναι ένα ανοιχτό βιβλίο. Όλοι ενθαρρύνονται να τη μελετούν.

Η ψευδής θρησκεία πάντοτε απευθύνεται, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στην ανθρώπινη υπερηφάνεια. Το Ευαγγέλιο, από την άλλη πλευρά, τονίζει ότι σωζόμαστε με τη χάρη του Θεού, την οποία δεν μπορούμε να κερδίσουμε, αλλά λαμβάνουμε μόνο διά της πίστεως, την οποία ο ίδιος ο Θεός μας παρέχει. Στην επιστολή προς Εφεσίους 2:8–9, ο Παύλος λέει ότι αυτό δεν αφήνει κανένα περιθώριο για υπερηφάνεια.

«Πραγματικά, με τη χάρη του σωθήκαμε δια της πίστεως. Κι αυτό δεν είναι δικό σας κατόρθωμα αλλά δώρο Θεού. 9Δε σωθήκατε με τα δικά σας έργα κι έτσι κανείς δεν μπορεί να καυχηθεί γι’ αυτό».

Στην Α’ επιστολή προς Κορινθίους 10:20-21, Ο Παύλος τονίζει ότι κάθε μορφή ψευδούς θρησκείας διαποτίζεται από δαιμονική δύναμη και ότι, επομένως, οι Χριστιανοί δεν πρέπει να έχουν καμία απολύτως ανάμειξη με αυτήν:

«Αυτά που θυσιάζουν οι εθνικοί, τα θυσιάζουν σε δαιμόνια και όχι στον Θεό, και δεν θέλω να έχετε κοινωνία με τα δαιμόνια. Δεν μπορείτε να πίνετε από το ποτήριο του Κυρίου και από το ποτήριο των δαιμονίων· δεν μπορείτε να μετέχετε στην τράπεζα του Κυρίου και στην τράπεζα των δαιμονίων».

Αυτή η σύντομη επισκόπηση του αποκρυφισμού και των ψευδών θρησκειών αποκαλύπτει πόσο πολύπλοκο είναι το όλο ζήτημα. Δεν υπάρχει ένας απλός τρόπος να το ορίσετε ή να το περιγράψετε. Θα μπορούσατε να το παρομοιάσετε με ένα χταπόδι με πολλά πλοκάμια, τα οποία προσκολλώνται στο θύμα του. Καθώς το θύμα φυλάγεται από το ένα πλοκάμι, ένα άλλο προσπαθεί να προσκολληθεί πάνω του από την πλευρά που δεν βλέπει.

Αν έχετε εμπλακεί στον αποκρυφισμό ή σε ψευδή θρησκεία — ακόμη και άθελά σας ή από περιέργεια — ο Θεός θέλει να μετανοήσετε γι’ αυτό, να το ομολογήσετε ως αμαρτία και να προστρέξετε στον Χριστό για συγχώρηση, καθαρισμό και απελευθέρωση. Και, για να κάνετε τη ρήξη σας συνειδητά και οριστικά, θα πρέπει να καταστραφούν οποιαδήποτε βιβλία ή άλλα αντικείμενα που συνδέονται με τον αποκρυφισμό ή την ψευδή θρησκεία.