Το λεξικό ορίζει τη μαγεία ως «την τέχνη ή την άσκηση μαγικών δυνάμεων, το αποτέλεσμα ή την επιρροή των μαγικών δυνάμεων ή μια γοητευτική ή σαγηνευτική χάρη ή επιρροή». Ο Λόγος του Θεού προχωρά ακόμη περισσότερο, προσδιορίζοντας τη μαγεία ως την παγκόσμια, αρχέγονη θρησκεία της έκπτωτης ανθρωπότητας. Όταν το ανθρώπινο γένος στράφηκε εναντίον του Θεού με πνεύμα απείθειας, η δύναμη που εισέβαλε ήταν η μαγεία. Διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες ασκούν ιδιαίτερες μορφές μαγείας, αλλά ορισμένα στοιχεία είναι κοινά σχεδόν σε όλες.

Σε πολλά μέρη του κόσμου, η απροκάλυπτη άσκηση της μαγείας συνεχίζεται αμετάβλητη εδώ και αιώνες. Σε έθνη με Χριστιανική ιστορία (κυρίως στη Δύση), η μαγεία έχει προσαρμοστεί στην κουλτούρα και λαμβάνει ορισμένες ιδιαίτερες μορφές. Ένας σκοπός που είναι κοινός σε όλες τις μορφές μαγείας είναι ο έλεγχος. Όποτε οποιαδήποτε θρησκευτική δραστηριότητα επιδιώκει να ελέγξει άλλους ανθρώπους, πιθανότατα βρίσκεται σε δράση η επιρροή της μαγείας.

Η παραδοσιακή πρακτική της μαγείας περιλαμβάνει συνήθως ένα ιερατείο (μάγο-θεραπευτή, θεραπευτή της φυλής ή σαμάνο), καθώς και τελετουργίες ή μια καθορισμένη λατρευτική ακολουθία (η οποία μπορεί να λάβει διάφορες μορφές), μια θυσία (ζωική ή ανθρώπινη), κάποια χαρακτηριστική μορφή ρυθμού (συχνά επωδές ή χτύπους τυμπάνων) και κάποια μορφή διαθήκης που συνδέει τους συμμετέχοντες μεταξύ τους και με οποιοδήποτε σατανικό ον αποτελεί το επίκεντρο της δραστηριότητάς τους. Η λέξη «coven» (σύναξη μαγισσών) προέρχεται από την ίδια ρίζα με τη λέξη covenant (διαθήκη).

Υπάρχουν τέσσερις κύριοι στόχοι της μαγείας:

  • Να εξευμενιστεί ένα ανώτερο πνευματικό ον, το οποίο συχνά θεωρείται ιδιότροπο ή κακόβουλο.
  • Να ελέγχουν τις δυνάμεις της φύσης, όπως τη βροχή ή τις ευνοϊκές καιρικές συνθήκες για τη συγκομιδή.
  • Για να προστατευτούν από τις ασθένειες και τη στειρότητα, όπως συμβαίνει στην Αφρική, όπου σχεδόν κάθε γυναίκα που δεν μπορεί να τεκνοποιήσει καταφεύγει στον μάγο-θεραπευτή, ζητώντας ένα μαγικό φίλτρο ή ένα ξόρκι.
  • Να ελέγχουν άλλους ανθρώπους — να τρομοκρατούν τους εχθρούς στη μάχη ή να προκαλούν σε ένα άτομο σεξουαλική επιθυμία για κάποιο άλλο.

Τέσσερα Επίπεδα

Η σύγχρονη πρακτική της μαγείας περιλαμβάνει τα ίδια στοιχεία. Λειτουργεί σε τουλάχιστον τέσσερα επίπεδα:

1. Ανοιχτή / Δημόσια

Λειτουργώντας σύμφωνα με την πραγματική της φύση, η μαγεία διδάσκει και ασκεί τη λατρεία του Σατανά. Η εκκλησία του Σατανά διαθέτει τη δική της ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο, όπου παρουσιάζεται ως μια «αξιοσέβαστη» εκκλησία. Ωστόσο, όσοι έχουν ξεφύγει από τα νύχια της θα σας πουν ότι η κεντρική σατανιστική τελετή είναι η «Μαύρη Λειτουργία» — μια βλάσφημη παρωδία της Χριστιανικής τελετής της Θείας Κοινωνίας. Το κυρίαρχο κίνητρο είναι το σκόπιμο και συνειδητό μίσος και η απόρριψη του Ιησού Χριστού. Είναι ζωτικής σημασίας να επισημανθεί ότι ο κύριος εχθρός της μαγείας δεν είναι το Ισλάμ, ο ανθρωπισμός ή κάποια ανατολική θρησκεία· είναι η Χριστιανική Εκκλησία.

2. «Μυστική / Κρυφή δράση»

Οι σύναξεις των μαγισσών συνήθως πραγματοποιούνται τη νύχτα, προκειμένου να προσφερθούν θυσίες και να μυηθούν νέα μέλη. Ένα από τα κεντρικά στοιχεία της πρακτικής της μαγείας είναι η θυσία. Συνήθως, οι θυσίες αφορούν μικρά ζώα (σκύλους, γάτες, αρουραίους κ.λπ.). Μερικές φορές, ωστόσο, η θυσία είναι ανθρώπινη. Χωρίς αμφιβολία, ο θεός της μαγείας είναι ο Σατανάς. Οι οπαδοί της δεσμεύονται τόσο απέναντί του όσο και μεταξύ τους μέσω μιας διαθήκης, η οποία τους υποχρεώνει να τηρούν απόλυτη μυστικότητα σχετικά με τις δραστηριότητές τους. Τι είναι αυτό που ελκύει τους ανθρώπους στον σατανισμό; Πιστεύω ότι είναι η υπόσχεση υπερφυσικής δύναμης. Όταν πλέον πειστούν για τη δύναμη που έχουν αποκτήσει, οι σατανιστές συχνά γίνονται τολμηροί και επιθετικοί.

Ένας φίλος μου καθόταν σε ένα αεροπλάνο δίπλα σε μια γυναίκα, η οποία αρνήθηκε όλα τα φαγητά που σερβιρίστηκαν. Η γυναίκα είπε στο φίλο μου ότι νήστευε και προσευχόταν.

«Κι εγώ είμαι Χριστιανός», είπε ο φίλος μου, «και μερικές φορές νηστεύω και προσεύχομαι».

«Α, όχι!» απάντησε η γυναίκα. «Δεν είμαι χριστιανή, είμαι σατανίστρια». Συνέχισε εξηγώντας ότι είχε δύο κύριους στόχους στην προσευχή της: η διάλυση Χριστιανικών γάμων και η πτώση σημαντικών Χριστιανών ηγετών. (Τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία θα πρέπει ασφαλώς να είχαν ενισχύσει την πεποίθηση αυτής της γυναίκας ότι οι προσευχές της ήταν πολύ αποτελεσματικές.)

Κάποτε έλαβα ένα γράμμα από μια γυναίκα στο Τέξας, η οποία άκουγε τακτικά την ραδιοφωνική μου εκπομπή. Μου έγραψε ότι ήταν μάγισσα και ότι της είχε ανατεθεί να ενταχθεί σε μια συγκεκριμένη εκκλησία, με σκοπό να σπείρει αμφιβολίες και απιστία στις καρδιές και στον νου νέων ή αδύναμων Χριστιανών. Είχε καταφέρει να παρασύρει τρία τέτοια άτομα μακριά από την πίστη τους. Στη συνέχεια, έγραψε: «Πιστεύετε ότι μπορώ να συγχωρηθώ και να λάβω τη σωτηρία από τον Ιησού;»Της απάντησα ότι ο Θεός είναι άπειρα ελεήμων, παρόλο που ίσως να χρειαζόταν να αγωνιστεί για να ελευθερωθεί πλήρως, και την παρέπεμψα σε έναν τοπικό ποιμένα.

3. Πέμπτη Φάλαγγα / Μεταμφιεσμένη Δράση

Υπάρχουν πολλές μορφές φιλοσοφίας και θρησκείας που έχουν τις ρίζες τους στη μαγεία. Η δράση της μαγείας ως «πέμπτης φάλαγγας» — δηλαδή οι μορφές της που λειτουργούν υπό το προσωπείο αποδεκτών πρακτικών — επεκτείνεται συνεχώς. Οι σπουδές του κινήματος της Νέας Εποχής, η ύπνωση και ο βελονισμός αποτελούν μερικές μόνο από τις πολλές μορφές που παίρνει η μαγεία για να παρασύρει ανυποψίαστους ανθρώπους στην επικράτεια του Σατανά.

4. Έργο της Σάρκας

Τώρα που εξετάσαμε τις τρεις κύριες μορφές της μαγείας ως υπερφυσικής δύναμης — τη δημόσια μορφή, την υπόγεια μορφή και τη δράση της «πέμπτης φάλαγγας» — πρέπει να αποκαλύψουμε τη ρίζα της. Πρόκειται για τη λιγότερο αναγνωρισμένη μορφή δράσης, η οποία όμως διαπερνά την κοινωνία και την Εκκλησία.

Στην προς Γαλάτας 5:19–21, ο Παύλος απαριθμεί τα έργα της «σάρκας» («αμαρτωλής φύσης»). Στη μέση του εδαφίου αναφέρει την «ειδωλολατρία και τη μαγεία».

Αυτή η φύση εκδηλώνεται συχνά ακόμη και από τη βρεφική ηλικία, μέσα από προσπάθειες ελέγχου των άλλων ανθρώπων. Νιώθουμε ασφαλείς όταν μπορούμε να ελέγχουμε τους άλλους. Αντίθετα, ο Θεός δεν επιδιώκει ποτέ να μας ελέγξει. Σέβεται την ελεύθερη βούληση που έχει δώσει στον καθένα μας, αν και μας θεωρεί υπεύθυνους για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε αυτή την ελευθερία.

Υπάρχουν τρεις τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται η επιθυμία για έλεγχο: η χειραγώγηση, ο εκφοβισμός και η κυριαρχία. Ο στόχος είναι η κυριαρχία. Οι άνθρωποι που αναγνωρίζουν ότι είναι πιο αδύναμοι από εκείνους τους οποίους επιδιώκουν να ελέγξουν, τείνουν να χειραγωγούν· εκείνοι που αισθάνονται ισχυρότεροι τείνουν να εκφοβίζουν. Ωστόσο, ο τελικός σκοπός είναι ο ίδιος: να κυριαρχούν — δηλαδή, να ελέγχουν τους άλλους και να τους κάνουν να ενεργούν σύμφωνα με τη δική τους θέληση.

Πολλές οικογενειακές σχέσεις παρουσιάζουν αυτές τις εκδηλώσεις. Ένας σύζυγος εκφοβίζει τη γυναίκα του με εκρήξεις οργής (ή με απροκάλυπτη βία). Μια σύζυγος χειραγωγεί τον σύζυγό της με δάκρυα και πληγωμένα αισθήματα — και συχνά κάνοντάς τον να αισθάνεται ένοχος για τις αδυναμίες και τα λάθη του. Οι γονείς συχνά εκφοβίζουν ή χειραγωγούν τα παιδιά τους — αλλά και τα παιδιά μπορούν να γίνουν εξαιρετικά επιδέξια στη χειραγώγηση των γονιών τους.

Ένα από τα βασικά μέσα χειραγώγησης είναι η ενοχοποίηση. Μια μητέρα μπορεί να πει στον γιο της: «Αν με αγαπάς, θα τρέξεις στο μαγαζί για να μου αγοράσεις ένα πακέτο τσιγάρα». Το παιδί μαθαίνει ότι, αν δεν ανταποκριθεί με τον τρόπο που επιθυμεί η μητέρα του, αυτό θα εκληφθεί ως ένδειξη ότι δεν την αγαπά. Είναι σαφές ότι αυτού του είδους ο έλεγχος είναι καταστροφικός για ένα παιδί.

Δεν προκαλεί έκπληξη, ωστόσο, το γεγονός ότι η μαγεία μπορεί να λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Όταν η μητέρα δέχεται επισκέπτες, το παιδί μπορεί να την πλησιάσει και να της ζητήσει να παρακολουθήσει ένα απαγορευμένο τηλεοπτικό πρόγραμμα. Γνωρίζει ότι οι γονείς του επιδιώκουν να το προστατεύσουν από επιβλαβείς επιρροές, επιλέγοντας πολύ προσεκτικά τι του επιτρέπουν να παρακολουθεί. Ωστόσο, υπολογίζει ότι η μητέρα του δεν θα διακινδυνεύσει να ξεσπάσει σε θυμό μπροστά στους καλεσμένους της, αρνούμενη να του το επιτρέψει.

Μόλις μάθουμε να αναγνωρίζουμε την επιθυμία ελέγχου των άλλων ως μια κακή, χειριστική δύναμη, θα τη διακρίνουμε να ενεργεί σε πολλούς διαφορετικούς τομείς. Στον θρησκευτικό χώρο, μπορεί να εκδηλώνεται με τον τρόπο που ένας ιεροκήρυκας απευθύνει έκκληση για προσφορές: «Ο Θεός μού αποκάλυψε ότι υπάρχουν εδώ απόψε δέκα άνθρωποι που θα προσφέρουν ο καθένας από χίλια δολάρια». Ή μπορεί να προβάλλει συγκινητικές εικόνες που προκαλούν δάκρυα, με παιδιά που λιμοκτονούν σε κάποια μακρινή χώρα, κάνοντας όποιον δεν ανταποκρίνεται να αισθάνεται ένοχος.

Στην πολιτική, μπορεί να εκδηλώνεται με τον τρόπο που ένας υποψήφιος απευθύνεται έμμεσα στις φυλετικές προκαταλήψεις, προκειμένου να κερδίσει ψήφους. Στον επιχειρηματικό κόσμο, εκφράζεται συχνά μέσω διαφημίσεων που παρασύρουν τους ανθρώπους να επιθυμούν πράγματα που δεν χρειάζονται και να αγοράζουν πράγματα που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για κάτι κακό.

Μόλις αναγνωρίσουμε αυτά τα μέσα ως συγκαλυμμένες μορφές μαγείας, συνειδητοποιούμε ότι στη σύγχρονη κοινωνία μας βρισκόμαστε διαρκώς υπό την επιρροή της. Αυτό δίνει νέο νόημα στη δήλωση του Παύλου στη Β΄ επιστολή προς Κορινθίους 4:4, ότι «Ο σατανάς, ο θεός αυτού του αιώνα, έχει τυφλώσει τη σκέψη των απίστων».

Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν συστηματικά τη χειραγώγηση ή τον εκφοβισμό για να ελέγχουν τους άλλους, ανοίγουν τον εαυτό τους στη δουλεία και την επιρροή ενός δαιμονίου μαγείας. Αν συμβεί αυτό, θα αδυνατούν να σχετίζονται με οποιονδήποτε χωρίς να καταφεύγουν σε αυτές τις τακτικές. Δεν θα πρόκειται πλέον απλώς για την ενέργεια της σάρκας, αλλά για μια υπερφυσική δύναμη που μπορεί να οδηγήσει οποιονδήποτε βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους σε κατάσταση πνευματικής δουλείας.

Έχω δει αυτή τη δύναμη να ενεργεί στη σχέση μεταξύ μητέρας και κόρης. Μια μητέρα μπορεί να αποφασίσει ότι η κόρη της πρέπει να παντρευτεί έναν άνδρα που προέρχεται από ένα συγκεκριμένο φυλετικό υπόβαθρο ή ανήκει σε ένα ορισμένο κοινωνικό επίπεδο. Έπειτα, αν ο άνδρας που επιλέγει η κόρη δεν πληροί τα κριτήρια της μητέρας, το πνεύμα της μαγείας μέσα στη μητέρα θα την κάνει να αντιδράσει με τέτοιον τρόπο, ώστε ουσιαστικά να καταραστεί την κόρη της και τον μελλοντικό της γαμπρό. Η κατάρα μπορεί να εκφραστεί λεκτικά: «Δεν θα μπορέσει ποτέ να σε συντηρήσει». Ως αποτέλεσμα, το ζευγάρι θα βρεθεί να αγωνίζεται διαρκώς ενάντια σε πιέσεις και απογοητεύσεις, για τις οποίες δεν θα μπορεί να βρει καμία προφανή αιτία.

Το δαιμόνιο της μαγείας μπορεί επίσης να ενεργεί σε πολλά άλλα είδη σχέσεων. Ένας ποιμένας μπορεί να επιδιώκει να ελέγχει τα μέλη του προσωπικού του ή ολόκληρο το εκκλησίασμά του. Ένα ανώτατο στέλεχος μιας επιχείρησης μπορεί να εκφοβίζει τους υφισταμένους του.

Η Διέξοδος

Οι άνθρωποι που έχουν συμμετάσχει σε σατανική λατρεία και έχουν ασκήσει τη δύναμη του Σατανά πρέπει να είναι πολύ αποφασισμένοι, αν θέλουν να ελευθερωθούν. Ο πνευματικός αγώνας για την απελευθέρωσή τους είναι συχνά πολύ έντονος.

Η ίδια η εμπειρία της απελευθέρωσης, ωστόσο, δεν είναι το τέλος της σύγκρουσης. Ένα άτομο που έχει δεσμευτεί συνειδητά και ανεπιφύλακτα στον Σατανά εξακολουθεί να θεωρείται από εκείνον ιδιοκτησία του. Ο Σατανάς θα επιδιώκει διαρκώς να αποκαταστήσει τον έλεγχό του, χρησιμοποιώντας κάθε είδους δαιμόνιο που βρίσκεται υπό τις διαταγές του.

Το άτομο που υπήρξε προηγουμένως θύμα του Σατανά θα χρειαστεί τη βοήθεια μιας αφοσιωμένης ομάδας πιστών, οι οποίοι θα σταθούν στο πλευρό του. Πρέπει να μάθει να αντιστέκεται σε κάθε πίεση, επιβεβαιώνοντας και επαναβεβαιώνοντας διαρκώς τις αλήθειες της Αγίας Γραφής που εγγυώνται την απελευθέρωση και τη νίκη. Σε αυτό, ο ίδιος ο Ιησούς αποτελεί το παράδειγμά μας. Κάθε φορά που ο Σατανάς Τον πλησίαζε με έναν πειρασμό, Εκείνος απαντούσε με μία και μοναδική, απόλυτα επαρκή απάντηση: «Είναι γραμμένο…» (Κατά Ματθαίον 4:1–11). Ο Σατανάς δεν έχει καμία απάντηση στον γραμμένο Λόγο του Θεού.

Όταν ένα άτομο έχει υποδουλωθεί από τον Σατανά, τα εσωτερικά τείχη της προσωπικότητάς του έχουν καταρρεύσει. Μετά την απελευθέρωση, για να διατηρήσει την ελευθερία του, πρέπει να ξαναχτιστούν τα προστατευτικά τείχη. Η συνεχής διακήρυξη των κατάλληλων εδαφίων της Αγίας Γραφής ανοικοδομεί σταδιακά τα τείχη.

Μόλις αυτά τα τείχη εδραιωθούν γερά, οι σατανικές πιέσεις θα αρχίσουν σταδιακά να μειώνονται και τελικά θα σταματήσουν εντελώς. Ο Σατανάς είναι υπερβολικά έξυπνος για να στείλει τα στρατεύματά του σε μια μάχη που γνωρίζει ότι δεν μπορεί πλέον να κερδίσει.

Πώς μπορούν οι άνθρωποι να προστατευτούν από την πλάνη; Υπάρχει μόνο μία θύρα που οδηγεί στη Βασιλεία του Θεού: ο Ιησούς, ο οποίος είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Κατά Ιωάννην 14:6). Όσοι εισέρχονται στον χώρο του υπερφυσικού από οποιαδήποτε άλλη θύρα, βρίσκονται στο βασίλειο του σκότους και όχι του φωτός.

Υπάρχει επίσης μόνο ένα απόλυτο πρότυπο αλήθειας. Στον Κατά Ιωάννην 17:17, ο Ιησούς λέει στον Πατέρα: «ο δικός σου ο λόγος είναι αλήθεια». Οτιδήποτε δεν συμφωνεί με την Αγία Γραφή είναι πλάνη. Γι’ αυτόν τον λόγο, είναι σημαντικό να μελετούμε τις θεμελιώδεις αλήθειες και αρχές της Αγίας Γραφής, ώστε να είμαστε πάντοτε έτοιμοι να εφαρμόζουμε αυτό το κριτήριο σε οτιδήποτε διεκδικεί την πίστη μας.

102
Κοινοποίηση