ការយកឈ្នះលើចម្បាំងគ្រប់សម័យកាល

នៅក្នុងការកែសម្រួលថ្មីនៃសៀវភៅ ការការពារពីការបោកបញ្ឆោត ដែលឥឡូវនេះត្រូវបានចេញផ្សាយក្រោមចំណងជើងថ្មីថា ចម្បាំងគ្រប់សម័យកាល លោក ដេរេក ព្រីនស៍ បានព្រមានអំពីគ្រោះថ្នាក់ដ៏ធំបំផុតដែលគ្រីស្ទបរិស័ទនឹងត្រូវប្រឈមមុខនៅគ្រាចុងក្រោយនេះគឺ ការបោកបញ្ឆោត ។

ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងត្រឡប់មកវិញ ប៉ុន្តែ សាតាំងតែងតែមានយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីរំខានដល់គោលបំណងរបស់ព្រះ។ ដើម្បីទប់ ទល់នឹងវា យើងត្រូវយល់អំពីគោលដៅរបស់វាសម្រាប់គ្រាចុងក្រោយនេះ។ នេះគឺជាចំណុចផ្តោតសំខាន់នៃផ្នែកទីបីនៃ ចម្បាំងគ្រប់សម័យកាល។

ការរក្សាការផ្តោតអារម្មណ៍

ខ្ញុំបានជួបគ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនដែលងាយរងការរំខាន និងបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍លើព្រះជាម្ចាស់។ មានវិធីរាប់មិនអស់ដែលអារក្សអាចប្រើ ដើម្បីបង្វែរយើងឲ្យឆ្ងាយពីគោលបំណងរបស់ព្រះសម្រាប់ជីវិតយើង។ ដោយវិធីណាក៏ដោយឲ្យតែមានប្រសិទ្ធភាព សាតាំងនឹងនាំយើងឲ្យចេញពីផ្លូវនៃបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ។ មនុស្សម្នាក់ប្រហែលជាមិនបាត់បង់សេចក្តីសង្គ្រោះទេ ប៉ុន្តែគាត់អាចទទួលរង្វាន់ក្នុងសិរីល្អ តិចជាងអ្វីដែលគាត់អាចទទួលបាន។ លោកប៉ុលបានសរសេរទៅកាន់ក្រុមជំនុំនៅក្រុងភីលីព អំពីការបញ្ចប់ដំណើររបស់គាត់ និងការសម្រេចគោលដៅដែលព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅគាត់ឲ្យធ្វើ៖

មិនមែនថា ខ្ញុំបានទទួល ឬថា ខ្ញុំបានគ្រប់លក្ខណ៍ ហើយនោះទេ តែខ្ញុំកំពុងតែដេញតាម សង្វាតនឹងចាប់ឲ្យបានសេចក្តីដែលព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវបានចាប់ខ្ញុំឲ្យបាននោះដែរ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំមិនរាប់ថា ខ្លួនខ្ញុំចាប់បានហើយនោះទេ តែមានសេចក្តីនេះ១ គឺថា ខ្ញុំភ្លេចសេចក្តីទាំងប៉ុន្មានដែលកន្លងទៅហើយ ក៏ខំមមុលឈោងទៅឯសេចក្ដីខាងមុខ ទៀត។ (ភីលីព 3:12–13)

ខ្ញុំបានសិក្សាព្រះគម្ពីរយ៉ាងស៊ីជម្រៅ អំពីតម្រូវការ សម្រាប់ការបំពេញការត្រាស់ហៅរបស់យើងក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ហើយខ្ញុំជឿថា វាអាចសង្ខេបបានដោយពាក្យតែមួយគឺ "ចិត្តគំនិតតែមួយ" ។ ប្រសិនបើអ្នកមានចិត្តពីរ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យគំនិតរបស់អ្នកត្រូវបានបង្វែរ នោះអ្នកនឹងមិនអាចបំពេញការត្រាស់ហៅរបស់អ្នកបានឡើយ។

បុរសគមខ្នង

នៅកណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1950 ខ្ញុំកំពុងបម្រើការជាគ្រូគង្វាលនៃពួកជំនុំពេនទីកូស្ត នៅកណ្តាលទីក្រុងឡុង ។ បីដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ យើងធ្វើការប្រជុំផ្សាយដំណឹងល្អតាមដងផ្លូវ នៅកន្លែងមួយហៅថា ជ្រុងអ្នក និយាយ ម៉ាបល អាក (Speaker's Corner, Marble Arch)។

ក្នុងអំឡុងពេលនោះ ខ្ញុំបានសុបិនឃើញរូបភាពយ៉ាងច្បាស់មួយ។ ខ្ញុំឃើញការប្រជុំតាមដងផ្លូវមួយ ដែលមានមនុស្សឈរជារង្វង់ស្តាប់បុរសម្នាក់កំពុងអធិប្បាយដោយក្តីក្លៀវក្លា។ ប៉ុន្តែពេលខ្ញុំមើលគាត់ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តអ្វីដែលខ្ញុំឃើញទេ។ គាត់មានរូបរាងខ្វេរ ជើងម្ខាងពិការ ហើយមានខ្នងគម។ ខ្ញុំបាននិយាយក្នុងចិត្តថា "អ្វីដែលគាត់កំពុងនិយាយគឺល្អ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តរូបរាងគាត់បែបនោះទេ" ។

ពេលខ្ញុំភ្ញាក់ពីដំណេក ខ្ញុំមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ ចំពោះវាឡើយ រហូតដល់វាកើតឡើងម្តងទៀត បន្ទាប់ពីពីរសប្តាហ៍ក្រោយមក។ រឿងនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំយល់ថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងព្យាយាមប្រាប់ខ្ញុំពីរឿងអ្វីមួយ។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមអធិស្ឋាន រៀបរាប់អំពីសាច់រឿងនោះទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់ ហើយសុំឲ្យទ្រង់បង្ហាញពីអ្នកអធិប្បាយនោះ។ តើមនុស្សនោះ គឺជា នរណា? សំនួរនេះត្រូវបានឆ្លើយតបក្នុងរបៀបដូចគ្នា ដែលហោរា ណាចាន់ បានឆ្លើយដល់ស្ដេចដេវីឌ៖ "ឯមនុស្សនោះ គឺជាអង្គទ្រង់នេះហើយ…” (២សាំយ៉ូ អែល 12:7) ។

ឈើឆ្កាង៖ ជាមធ្យោបាយសង្គ្រោះយើង

ខ្ញុំបានដឹងថា ព្រះមិនមែនកំពុងរិះគន់ការអធិប្បាយរបស់ខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែទ្រង់កំពុងសម្លឹងមើលខ្ញុំ ហើយទ្រង់មិនពេញព្រះទ័យនឹងអ្វីដែលទ្រង់បានឃើញឡើយ។ នៅពេលនោះ ខ្ញុំបានទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះ បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក បានជ្រមុជក្នុងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយទទួលអំណោយទានក្នុងការនិយាយភាសាដទៃ។ វាគឺក្នុងរដូវកាលនៃពិធីបុណ្យព្រះអង្គមានព្រះជនរស់ (បុណ្យអេសធើរ) ពេលនោះហើយ រូបភាពនៃឈើឆ្កាងបី នៅលើកំពូលភ្នំលលាក្បាល (Golgotha) បានលេចឡើងច្បាស់លាស់នៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ។ ឈើឆ្កាងនៅកណ្តាលខ្ពស់ជាងឈើឆ្កាងពីរ ផ្សេងទៀត។ ពេលខ្ញុំពិចារណារូបភាពនេះក្នុងចិត្ត ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធកំពុងមានបន្ទូលមកកាន់ខ្ញុំ ដោយមានបន្ទូលអំពី៖ "ឈើឆ្កាងនៅចំកណ្តាល់នោះ តើវាត្រូវបានធ្វើឡើងសម្រាប់នរណា?" បន្ទាប់មកទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ "សូមប្រុងប្រយ័ត្នមុនពេលអ្នកឆ្លើយ" ខ្ញុំបានគិតមួយសន្ទុះ បន្ទាប់មកឆ្លើយថា៖ "វាត្រូវបានធ្វើឡើងសម្រាប់បារ៉ាបាស" ។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ "ត្រឹមត្រូវហើយ" ។

ភ្លាមនោះ ខ្ញុំបានដឹងអ្វីមួយដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់គិតពីមុនមក។ ឈើឆ្កាងគឺសម្រាប់ បារ៉ាបាស វាកំពុងរង់ចាំគាត់។ ប៉ុន្តែ នៅវិនាទីចុងក្រោយ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានរំឮកខ្ញុំថា ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកជំនួសកន្លែងរបស់បារ៉ាបាស ។ "បាទ" ខ្ញុំសូមអះអាងថានោះជាការពិត។

បន្ទាប់មក ខ្ញុំក៏បានដឹងថា ខ្ញុំគឺជាឧក្រិដ្ឋជន ដែលឈើឆ្កាងនោះត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់។ វាត្រូវបានធ្វើឡើងតាមទំហំរបស់ខ្ញុំ។ វាត្រូវបានបញ្ឈរនៅទីតាំង ដែលខ្ញុំសមនឹងត្រូវព្យួរ។ មនុស្សចាស់របស់ខ្ញុំ មិនមានអ្វីសាកសមក្រៅពីឈើឆ្កាងនេះទេ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកជំនួសកន្លែងរបស់ខ្ញុំ។ មនុស្សចាស់របស់ខ្ញុំត្រូវបានឆ្កាងក្នុងទ្រង់។

ការឆ្ពោះតម្រង់ទៅមុខ

ខ្ញុំមិនទាន់ក្លាយជាអ្នកដែលល្អឥតខ្ចោះទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំកំពុងឆ្ពោះតម្រង់ទៅខាងមុខ រកគោលដៅចុង់ក្រោយបំផុត។ ខ្ញុំមិនឈប់នៅមួយកន្លែង ឬជាប់នៅក្នុងទម្លាប់ចាស់ៗទេ។ ខ្ញុំមិនយកចិត្តទុកដាក់ នឹងអ្វីដែលលោកីយ៍និយាយ ឬគិតអំពីខ្ញុំទេ ។ អ្វីដែលសំខាន់សម្រាប់ខ្ញុំ គឺអំពីព្រះដំរិះរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំត្រូវបានរំដោះចេញពីទាសករនៃការគិតរបស់លោកីយ៍នេះហើយ។

លោកប៉ុល បាននិយាពីសារដ៏សំខាន់នេះថា៖

"ដោយសារទ្រង់ នោះលោកីយ៍បានត្រូវជាប់ឆ្កាង ខាងឯខ្ញុំ ហើយខ្ញុំខាងឯលោកីយ៍ដែរ” (កាឡាទី 6:14)។

ក្នុងពាក្យផ្សេងទៀត ពេលលោកីយ៍ មើលទៅកាន់លោកប៉ុល អ្វីដែលពួកគេមើលឃើញ គឺជាសាកសពមួយដែលបានជាប់លើឈើឆ្កាងប៉ុណ្ណោះ។ ហើយនៅពេលលោកប៉ុល មើលទៅលោកីយ៍វិញ គាត់ក៏បានឃើញអ្វីដូចគ្នា គឺសាកសពមួយដែលបានជាប់នៅលើឈើឆ្កាង។ នោះគឺជាតម្លៃដែលលោកិយមានចំពោះគាត់។ ទ្រព្យសម្បត្តិ ចំណេះដឹង ឬអំណាចរបស់ លោកិយ មិនបានធ្វើឲ្យគាត់ចាប់អារម្មណ៍ឡើយ ព្រោះរបស់ទាំងអស់នោះកំពុងតែកន្លងបាត់ទៅ។

សូមអរព្រះគុណព្រះសម្រាប់ឈើឆ្កាង! ប្រសិនបើគ្មានឈើឆ្កាងទេ យើងនឹងក្លាយជាទាសករជារៀងរហូត។ ឈើឆ្កាង គឺជាមធ្យោបាយរបស់ យើងទៅរកសេរីភាព។ វាមិនមែនជាមធ្យោបាយដែលគ្មានការឈឺចាប់ទេ ប៉ុន្តែ "ដ្បិតអ្នកណាដែលបានរងទុក្ខក្នុងសាច់ឈាម នោះបានឈប់ខាងឯអំពើបាបហើយ" (១ពេត្រុស 4:1)។ យើងអាចឈានដល់ចំណុចមួយ ដែលយើងស្អប់កិច្ចការខាងសាច់ឈាមរបស់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់វាមិនអាចល្បួងយើងឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាបបានទៀតឡើយ។

ទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយព្រះយេស៊ូវ

នៅក្នុងចម្បាំងគ្រាចុងក្រោយបំផុតដែលអ្នក និងខ្ញុំ កំពុង់ចូលរួម ពួកជំនុំដ៏ពិត គឺជាបន្ទាយការពារដ៏រឹងមាំ ដែលការពារពិភពលោកពី អាទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលពួកជំនុំក្លែងក្លាយ ធ្លាក់ចេញពីសេចក្តីពិត នៅពេលដែលវាចុះចាញ់នឹងការបោកបញ្ឆោតរបស់សាតាំង និងបោះបង់ភាពស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះ បន្ទាយការពារនោះនឹងដួលរលំ ហើយបើកផ្លូវឲ្យអាទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ បង្ហាញខ្លួនចេញមក។

ការប្រឆាំងនឹងកើនឡើង ប៉ុន្តែ អ្នកដែលស៊ូទ្រាំដរាបដល់ចុងបញ្ចប់នោះនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ។ ព្រះនឹងប្រើសកម្មភាពអាក្រក់របស់អាទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីចម្រាញ់ពួកជំនុំពិត ឲ្យក្លាយជាកូនក្រមុំដ៏បរិសុទ្ធសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ។

ការក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកជំនុំពិតប្រាកត់ មិនមែនអាស្រ័យលើថា យើងជាអ្នកថ្លែងទំនាយ ឬមានអំណោយទាននិយាយភាសាដទៃ ឬចងចាំអត្ថបទព្រះគម្ពីរបានប៉ុន្មានខនោះទេ។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលសំខាន់ គឺទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ តើទ្រង់ពិតជាព្រះអម្ចាស់នៃជីវិតយើងឬទេ? តើយើងបានថ្វាយខ្លួនទាំងស្រុងដល់ទ្រង់ហើយឬនៅ? យើងបង្ហាញថា យើងជាសមាជិកនៃពួកជំនុំពិត នៅពេលយើងគោរព និងបម្រើព្រះអម្ចាស់ដោយឈរយ៉ាងរឹងមាំខាងទ្រង់ទោះបីជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងការប្រឆាំង និងការបៀតបៀនក៏ដោយ។ យើងត្រូវតែដាក់ស្លាកសញ្ញានិកាយផ្សេងៗមួយឡែកសិន ហើយសួរខ្លួនឯងថា តើយើងនឹងនៅតែស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះយេស៊ូវដែរឬទេ ។

យើងត្រូវតែតស៊ូនឹងអារក្ស ប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់យើង ហើយចុះចូលចំពោះព្រះ ដើម្បីរារាំងអំណាចគ្រប់គ្រងរបស់សាតាំង។ ប្រសិនបើយើងស្រឡាញ់សេចក្តីពិត ព្រះនឹងការពារយើងពីការបោកបញ្ឆោត ទាំងនោះ។

ការអធិស្ឋានបញ្ចប់

ប្រសិនបើលោកអ្នកមានបំណងប្រាថ្នាចង់រួចផុតពីការបោកបញ្ឆោត និងចង់ទទួលជ័យជម្នះក្នុងចម្បាំងនៃគ្រប់សម័យកាល សូមអធិស្ឋានសេចក្តីអធិស្ឋាននេះជាមួយខ្ញុំឥឡូវនេះ៖