អាពាហ៍ពិពាហ៍គឺជាកិច្ចសញ្ញា

នេះជាឱិកាសមួយដីវិសេសដែលខ្ញុំមានពេលជាមួយលោកអ្នក។ ជាបឋម ខ្ញុំសូមអរគុណបំពោះលោកអ្នក ដែលបានសរសេរសំបុត្រជ្វើមកខ្ញុំ។ នៅចុុងបញ្ចប់នែពេលវេលារបស់យើងនៅថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងជម្រាបជូនអំពី អាសយដ្ឋានសំបុត្រ ដែលលោកអ្នកអាចសរសេរផ្ញើមកយើងខ្ញុំ។ សូមចែកចាយប្រាប់យើងខ្ញុំអំពីសេចក្តីត្រូវការ ផ្ទាល់ខ្លួន អំពីបញ្ហា និងអំពីសំណូមអធិស្នានរបស់លោកអ្នក។

ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងចែកបាយជូនលោកអ្នកអំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍។ តាមពិត ខ្ញុំនឹងបប់ផ្តើមដោយសំណ្មួរមួយ ដែលមានលកួណៈផ្ទាល់ខ្លន ហើយត្រង់ៗ។ តើលោកអ្នកមានអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយដែលជោគជ័យឬទេ? គឺ ជាអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយ ដែលនាឲ្យលោកអ្នកមានសុភមង្គលពិតប្រាកដ ហើយស្កប់ចិត្ត។ ឬ ប្រសិនបើលោកអ្នក ខ្ននឯងមិនទាន់រៀបការ បុះចំណែកមិត្តភក្តិរបស់លោកអ្នក តើយ៉ាងម៉េបដែរ? តើលោកអ្នកស្គាល់ស្ងាមីភរិយា ប៉ន្មានគូដែលមានអាពាហ៍ពិពាហ៍ ជាប្រភេទអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលលោកអ្នកប្រាថ្នាចង់បាន នៅពេលដែលលោក អ្នកខ្លួនឯងរៀបការ?

ខ្ញុំបាបានថា ពេលមួយ ខ្ញុំជួបពិភាក្សាជាមួយបុរសវ័យក្មេងម្នាក់ ដែលបានមករកខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុជួយគ៍និត ដល់អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់គាត់។ គាត់ជាព័ន្ធកាវីនៅក្នុងនិកាយមួយធំ បើយល្បីល្បាញ។ បទពិសោអន័របស់ ពាត់នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ច បានបន្សល់ទុកឲ្យគាត់នូវភាពខកចិត្តយ៉ាងសោកសៅ។ កាត់និយាយឋា៖ <បងព្រឺនស័ (Prince) ខ្ញុំក្អាល់អ្នកមានប្តីប្រពន្ធជាង៤០គូយ៉ាងជិតស្ពិទ្ធ ពួកគេខ្លះបម្រើនៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចជាមួយខ្ញុំ ប៉ុន្តខ្ញុំប្រាប់ បងតាមត្រង់ទៅចុះ ខ្ញុំគិតឋា _គ្មានគូមួយណាដែលមានសុភមង្គលពិតប្រាកដទេ»។ តើលោកអ្នកគិតថា នេះជា ពាក្យនិយាយឥតបើតិត ឬជារឿងពិតប្រាកដ?

ខ្ញុំបង់ចែកចាយជាមួយលោកអ្នកនៅថ្ងៃនេះជា អាពាហ៍ពិពាហ៍មួយដែលជោគជ័យ ពិតជាអាចតើត ឡើងបានយ៉ាងពិតប្រាកដ។ មានគន្លឹះមួយសំខាន់ដែលធ្វើឲ្យអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយបានបែបនោះ។ ខ្ញុំដឹង ព្រោះ ខ្ញុំបានរកឃើញរួចហើយ។

ជាបឋម ខ្ញុំតូមចែកចាយបន្តិចប្រាប់លោកអ្នកអំពីប្រវត្តិដ្ទាល់ខ្លួនរប់ខ្ញុំ គុណសម្បត្តិរបក់ខ្ញុំ ប្រសិនបើ លោកអ្នកមិនប្រកាន់។ ខ្ញុំចង់ឲ្យលោកអ្នកយល់ថា អ្វីជែលខ្ញុំត្រូវនិយាយ គីផ្អែកលើបទពិសោធន៍ មិនមែនផ្អែក លើទ្រីស្តីដែលខ្វះការឆ្លងកាត់នោះឡើយ។ ជួនកាល វាធ្វើឲ្យបិត្តខ្ញុំយឺ នៅពេលដែលខ្ញុំស្តាប់ពួកអ្នកដែលគេ ) ជាអ្នកជ័នាញខាងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬខាងរឿងជ្ទះសម្បែង ឬខាងគ្រួសារ ដែលគេប្រើប្រយោគខាង បិត្តវិជ្ជាវែងអន្លាយ ភាសាមិនប្រាកដ ក៏ប៉ុន្តែ ពេលលោអ្នកពិនិត្យមើលជីវិតផ្ទាល់របស់គេ ក្លងករណីជាប្រើន ខ្លនគេជ្ជាល់ជាជលិតផជល ដែលចេញមកពីគ្រួនារបាក់បែក ហើយជាញឹកញាប់ ពួកគេយ៉ាងហោចណាត់ បាន ឆ្លងកាព់ការបរាជ័យនៅក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយ ហើយខចបង់អាពាហ៍ពិពាហ៍ម្តងរួបមកហើយ។ តម្រាប់ខ្លនខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំមិនអាបស្តាប់អ្នកជំនាញបែបនោះបានទេ ព្រោះ បើមនុស្សម្នាក់ធ្វើមិនកើតនៅក្នុង ជីវិតខ្លួនឯងផង ធ្វើម្តេបថ្យខ្ញុំទុកបិត្តជាគាត់មានសមត្ថភាពនឹងប្រឹក្សាយោបល់ ឬជួយគ័និត ឬក៏ជួយអ្នកដទែ ទៅកើត។

នៅក្នុងកររីរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំចង់ឲ្យលោកអ្នកដឹងថា អ្វីដែលខ្ញុំកំពុងចែកបាយនេះ មិនមែនផ្អែកលំខាន់ទៅលើ សញ្ញាប័ត្រសកលវិទ្យាល័យ ឬលិខិតតែងតាំងអ្វីនោះទេ។ ប្រាកដមែន ខ្ញុំមានលក្ខណៈសម្បត្តិទាំងពីរមុខនេះ មែន។ ខ្ញុំមានសញ្ញាប័ត្រមកពីសកលវិទ្យាលីយ Cambridge នៅប្រទេសអង់គ្លេត ហើយខ្ញុំក៏មានលិខិតតែង តាំងដែរ។ ប៉ុន្តែ មូលដ្ឋានជែលខ្ញុំយកមកនិយាយ តឺចេញពីបទពិសោធន៍។

អាពាហ៍ពិពាហ៍ដេបួងរបស់ខ្ញុំជាមួយលីឌា (Lydia) មានអាយុកាលជាងសាមសិបឆ្នាំ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ នោះ បានបញ្ចប់ដោយសារលីឌាបានទទួលមរណៈភាពនៅក្នងឆ្នាំ១៩៧៥។ អំឡងពេលយើងនៅជាមួយក្នា យើង បានបង្កើតបានគ្រួារមួយដែលមានកូនស្រី៨នាក់ ដូច្នេះ ខ្ញុំកដឹងបន្តិចបន្ទួចអំពីការបិញ្ចឹមកូន។ យើងបានឆ្លង កាត់បទពិសោធន៍តានតីងជាប្រើន។ យើងរស់នៅកណ្តាលសង្គ្រាម ជាសង្គ្រាមដែលនាំឲ្យរដ្ឋអ៊ីស្រាអែលបាប់ កំណើត។ យើងបានប្រឈមមុខនឹងការឡោមព័ទ្ធ គ្រោះអត់ឃ្លាន និងគ្រោះ្នាក់។ យើងបានផ្ទាស់ប្អរទីលំនៅ ពីប្រទេសមួយទៅប្រទេសមួយ និងពីទ្ធីបមួយទៅទ្វីបមួយ។ យើងបានធ្វើការនៅប្រទេសអាហ្វ្រិក នៅកាណាដា នៅអីរ៉ុប និងនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ប៉ុន្តែអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងរឹងមាំ មានសុភមង្គល ហើយជោគជ័យ។

ខ្ញុំបង់ឲ្យលោកអ្នកយល់ជា ជោគជ័យនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ មិនមែនដោយសារគ្មានភាពតានតឹង ឬ្យគ្មានបញ្ហា នោះទេ តែវាអាស្រ័យលើការបង្កើតទំនាក់ទំនងដែលរឹងមាំ យកឈ្នះលើភាពតានតីងលើបញ្ហាទាំងនោះបាន។ ខ្ញុំជឿជា អាពាហ៍ពិពាហ៍ភាគប្រើន មិនមែនសុទ្ធតែងាយស្រួលនោះទេ។

ខ្ញុំសូមជម្រាបជូនថែមទៀតថា ឥឡូវនេះ ខ្ញុំបនរៀបការម្តងទៀតជាលើកទីពីរ ហើយអាពាហ៍ពិពាហ៍ទី ពីររបស់ខ្ញុំ កីមានសុភមង្គល ហើយបុះសម្រុងគ្នាដែរ។ លោកអ្នកប្បាស់ជាសួរថា៖ «មើល៍ តើលោកបានរក ឃើញគន្លឹះសំខាន់ ដែលធ្វើឲ្យមានអាពាហ៍ពិពាហ៍បែបនោះពីណោមក? » ចម្លើយរបស់ខ្ញុំសាមញ្ញបំជុត គឺ «នៅ ភ្នុងព្រះគម្ពីរ»។ ខ្ញុំច់ឲ្យលោកអ្នកវឹងឋា ខ្ញុំជឿថា ព្រះគម្ពីរ គីពិតត្រង់ ត្រូវពេល និងត្រូវកាល:ទេតៈជានិច្ច ។ ) ព្រះគម្ពីរមានចម្លើយគ្រប់បញ្ហានែវីវិតដែលរស់នៅសព្វថ្ងៃ។ ខ្ញុំជឿបា អ្វីៗដែលយើងត្រូវធ្វើ តី យកមកអនុវត្ត ហើយពិតជាកើតការមែន។ ព្រះគម្ពីរភ្លាប់នូូវសារៈសំខាន់ដំអគ្ចារ្យទៅនឹងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ជែលខ្ញុំគិតថា មានប្រើនណាស់ លើសជាងពួកអ្នកជែលទៅព្រះវិហារ ឬគ្រិស្តបរិស័ទបានដឹងទៅទៀត។

យោងតាមព្រះគម្ពីរ ប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់មនុស្សជាតិបានបាប់ផ្តើមដោយអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយ។ ព្រះបាន បណ្កើតអ័ដាម បន្ទាប់មក ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលឋា ដែលមនុស្សនេះនៅតែឯង នោះមិនត្រួលទេ ដូច្នេះ ព្រះអង្គ ក៏បផ្កើតស្ត្រីម្នាក់ ហើយនាំយកមកឲ្យគាត់ធ្វើជាប្រពន្ធ គឺជាអ្នកជំនួយ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ បានបាប់ផ្ដើមនៅក្នុង បេះដូងរបល់ព្រះ មិនមែននៅក្នុងគំនិតរបល់មនុស្សទេ ហើយខ្ញុំជឿថា កាលបើយើងចេញឆ្ងាយពីគំនិតរបល់ព្រះ លម្រាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍ នោះអាពាហ៍ពិពាហ៍ល្លនឹងមិនដំណើរការទេ។ លើសពីនេះ ព្រះគម្ពីរបញ្ចូប់ដោយ អាពាហ៍ពិពាហ៍។ កម្រឹតខ្ពស់បំផុតនែប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់មនុស្ស គីពិធីជប់លៀងអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់កូនបៀម។ នោះជាអ្វីដែលប្រវត្តិសាស្ត្រទាំងអស់កំពុងតែនាំសំដៅទៅរក។ ដូច្នេះ ខ្ញុំតិតថា លោកអ្នកនឹងយល់ស្របជាមួយ ខុំ នៅពេលដែលខ្ញុំនយាយឋា ប្រសិនបើលោកអ្នកពិនិត្យមើលព្រះគម្ពីរដោយមានគោលដៅ នោះលោកអ្នកនីង ឃើញថា ព្រះគម្ពីរពិតជាមានសារសំខាន់យ៉ាងអត្ចារ្យអំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍។

អាពាហ៍ពិពាហ៍បានបប់កំណើតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍បានបាប់កំណើតនៅក្នុងបេះដូងរបស់ ព្រះ ហើយនៅទីនោះឯង ដែលយើងរកឃើញគន្លឹះសំខាន់ពើម្បីធ្វើឲ្យអាពាហ៍ពិពាហ៍ជោគជ័យ។

នៅក្នុងអេភេសូរ ជ័ពូក៥ លោកប៉ូលមានប្រសាសន៍អំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍។ លោកប្រៀបធៀបទំនាក់ទំនង របស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ ទៅនឹងក្រុមជ់នុំរបស់ព្រះអង្គ ថាជាកូនកំលោះ និងកូនក្រមុំ។ លោកសង្ខេបការប្រៀប ធៀបនេះ ដោយពាក្យា៖ <នេះជាអាថ៌កំបាំងមួយដីធំ...>* សំណៅបកប្រែបច្ចប្បន្ន ប្រើពាក្យឋា៖ « កំបំងនេះជ្រៅំណាល់...»។ នេះលោកនិយាយអំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍ + ឥឡូវនេះ យើងត្រូវយល់ឋា នៅក្នុងភាលា សញ្ញាថ្មី ពាក្យ "អាថ៌កំបាំង" មានន័យប្បាស់លាស់។ ពាក្យនេះមានន័យថា ការសម្ងាត់ ដែលមនុស្សជាប្រើន មិនដឹង តែជា អាបរៀនបាន ប្រសិនបើលោកអ្នកឆ្លងកាត់ដំណើរការបប់ផ្តើម ហើយបូលរួមជាមួយក្រុមដែល ត្រឹមត្រូវ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ គឺបែបដូច្នេះឯង វាជារឿងតម្ងាត់ ដែលមនុស្សភាគប្រើនមិនដឹង ប៉ុន្តែអាចរៀន បាន ប្រសិនបើលោកអ្នកឆ្លងកាត់ដំណើរការបាប់ផ្តើម។ នោះហើយជាអ្វីដែលខ្ញ័នឹងព្យាយាមជួយលោកអ្នកឲ្យ ធ្វើបានតាមរយៈការចែកចាយប្រាប់របស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ និងថ្លៃផ្សេងទៀតក្នុងសប្ដាហ៍នេះ 4

ពេលនេះ ដែលបូលទៅរកការសម្ងាត់ ដែលជាគន្លឹះសំខាន់សម្រាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍ជោគជ័យ ខ្ញុំបង់នាំ លោកអ្នកទៅមើលកណ្អគម្ពីរចុងក្រោយ នៅក្នុងសញ្ញាចាស់ ទីគម្ពីរម៉ាឡាគី។ នៅគ្រានោះ អ៊ីស្រាអែលជាជាតិ លាសន៍មួយមិនបានដើរកៀៀកកិតនឹងព្រះទេ។ ព្រះទ្រង់បានប្រទានក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គដល់ពួុកតេ ប៉ុន្តែភាត គេបានមិនបានស្តាប់បង្គាប់ឲ្យបានខ្លាប់ខ្លនទេ ជាលទ្ធផល គេមិនបានរីករាយនឹងព្រះពរ ដែលព្រះបាន សន្យានឹងពួកគេឡើយ។ គេបានជួបបញ្ហាប្រើន ហើយបញ្ហាខ្លះរបស់ពួកគេ ដូុចគ្គានឹងបញ្ហារបស់មនុស្សជាប្រើន នៅគ្រានេះ តីបញ្ហាទាំងនោះកើតឡើងនៅក្នុងគ្រួសារ និងនៅក្នងអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកតេ ហើយព្រះទ្រង់ ដាក់ព្រះអង្គលីរបស់ព្រះអង្គ ដោយមានមូលហេតុសម្រាប់បញ្ហារបស់ពួកគេ។ ខ្ញុំសូមអានម៉ាឡាគី ២:១៣ - ១៤ ជូនលោកអ្នកៈ

រហ័យនការនះដែលឯ់ងរាលគ្វារដើរទៀគ ័ដ័ងរល៉គ្នគបប័ងអាសនាវនហ្រះយេហូរ់ រដាយទឹករក្នក :ដាយយ៉េសក រហើយវ្រ្រកជ្វរ ដល់ម៉ះ៣ន៧ា[ទង័មឺទគរមើលដដាយទៀតរដ្ច័យ រាលគ្ញា។

តើលោកអ្នកយល់ឬទេ ពួតគេជាអ្នកកាន់សាសនា ពួតគេខ័ប្រឹងអធិស្នានយ៉ាងប្រើន ប៉ុន្តែព្រះទ្រង់មិន ឆ្លើយតបនឹងសេបក្តីអធិស្ហានរបស់ពួកគេទេ។ ពួួកគេនិយាយជា៖ "តើហេតុអ្វី?" ពេលនោះព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ ឆ្លើយទៅពួួកគេឋា៖

ព័ហ្រះព្រះរយហូរ៉ា ទ្រដ័ជាសាក្សីព័ដោង ន័ងពន្ធវដវេលឯ់ង់ប#គ្នាពឹកល្រម៉ុក័រឡាះនោះ រហ័យរទាះរបើ នាង់ពាគូរបស័ងង ន័ងជា[យពន្ធ វដលងង់នបុះលញាន៏ង់ឆ្នាក៍ដោយ គង់រឯេងបន្រព្រ័គូ រដាយក្បត

ខ្ញុំបង់ឲ្យលោកអ្នកកត់សម្គាល់អំពីការនេះ ៣ចំណុច។ សាសនាមិនអាបជលិតចេញជាអាពាហ៍ពិពាហ៍ ដែលមានជោគជ័យបានទេ។ មនុស្សទាំងនេះ គេគោរពប្រតិបត្តិសាសនាខ្លាំងណាស់ គេអធិល្លានគ្រប់ពេល វេលា គេនៅក្នងព្រះវិហារ ប៉ុន្តែគ្រួសាររបស់គេរប៉ាត់រប៉ាយ។ តើលោកអ្នកដឹងថា នេះជារឿងពិតនៅក្អងស្ថាន ភាពជាប្រើននាពេលតព្វថ្ងៃនេះឬទេ? អាពាហ៍ពិពាហ៍បែបសាសនាជាប្រើន _មិនប្រាកដថាមានគ្រួឆារដែល មានសុភមង្គលនោះទេ។ ដូច្នេះ ចំណុចដបូង ស្ងូមចាំពីការនោះនៅក្នុងគំនិតបុះ តី អាពាហ៍ពិពាហ៍បែបសាសនា មិនប្រាកដថាមានគ្រួសារប្រកបដោយសុភមង្គលឡើយ។

បន្ទាប់មក ចំណុចទី២ដែលខ្ញុំចង់ឲ្យលោកអ្នកកត់សម្គាល់គី ទំនាក់ទំនងមិនត្រឹមត្រូវរវាងប្តី និងប្រពន្ធ រារាំងទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ។ ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទលជា ព្រះអង្គមិនស្អាប់សេចក្តីអធិស្ហានរបស់គេទេ ហើយ គេស្មួរជា៖ <«ហេតុអីទៅ>? ព្រះអង្គតបទៅគេជា៖ <រ្រាះឯង់មិនបាន្យប្រឹត្ត[គ្រឹមត្រូវនឹង]បរន្ទរបគ័ឯង ដាងមិនរភ្យោះ្យភាដនឹង្យហពន្ទវដែលដងបានបុះសរញ្ឃានីដគ្ហា ”។

បទគម្ពីរផ្សេងទៀតកីប្រាប់យើងដូចគ្នា។ នៅក្នុង ពេត្រុស ជ័ពួក៣ លោកពេត្រួសបានទូន្ទានឆ្ងាមី គ្រប់រូប ឲ្យប្រយ័តក្នុងការរស់នៅជាមួយនឹងភរិយារបស់ខ្លន ដេម្បីកុំឲ្យមានអ្វីរារាំងសេចក្តីអធិស្នានរបស់ពួកគេ ។ និយាយបានម៉ាំងទៀតជា ប្រសិនបើលោកអ្នកអធិ្ញានចេញពីអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយដែលគ្មានសុភមង្គុល ហើយជាគ្រួសារមួយដែលមិនរៀបរយ នោះសេ០ក្តីអធិស្នានរបស់លោកអ្នក មិនមានប្រសិទ្ធភាពប៉ូន្មានទេ។ ព្រះទ្រង់មានបន្ទលឋា បូរគ្រប់គ្រងគ្រួសាររបស់ឯងឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។

បន្ទាប់មក បំណុចទី៣ដែលខ្ញុំចង់នាំមកជូនលោកអ្នុក ជាចំណុចមួយ ជាគន្លឹះមួយដែលសំខាន់បំផុត។ បំណុចនោះជាពាក្យចុងក្រោយក្នងបទគម្ពីរនេះ ពាក្យនោះគីឺ «កិច្ចសញ្ញា»។ នេះជាគន្លឹះសំខាន់ដែលនាំឲ្យ អាពាហ៍ពិពាហ៍មួយមានជោគជ័យ។ ចំណុចនេះ ជាហេតុការណ៍ដែលកើតឡើងពិតៗ ចេញពីបទគម្ពីរ គឺជា អាពាហ៍ពិពាហ៍ គីជាការបុះកិប្ចសញ្ញា។ កិច្ចសញ្ញា តីជាគោលគ័និតដ៏សំខាន់មួយនៅក្នងព្រះគម្ពីរ។ ពាក្យមួយ នេះ ដែលបកប្រែជា "កិច្ចសញ្ញា ឬសេចក្តីសញ្ញា" កីត្រូវបានគេបកប្រែជា "សម្ព័ទ្ធមេត្រី" ជងដែរ។ ដូច្នេះ លោកអ្នកឃើញថា ព្រះគម្ពីរទាំងមូល និយាយមកកាន់យើងនៅក្នុងទម្រង់ជាសេចក្តីសញ្ញាពីរ ឬសម្ព័ន្ធមេត្រី ពីរ។ រឿងនេះបង្ហាញពីសារសំខាន់ ដែលព្រះទ្រង់ភ្លាប់កិច្ចសញ្ញានៅក្នុងព្រះបន្ទលទាំងមួូលរបស់ព្រះ អង្គមកកាន់យើង ជាព្រះបន្ទលដែលបានបែងទុករបស់ព្រះអង្គ ចូលមកក្នុងសណ្ឋានជាឆេចក្តីលញ្ញា 4

ឥឡូវនេះ មានរូបភាពសំខាន់ពីរដែលសបង្ហាញពីកិច្ចសញ្ញា ដែលមានឥទ្ធិពលដល់អាពាហ៍ពិពាហ៍។ ខ្ញុំ នឹងលើកពីរួបភាពទាំងនោះមកបង្ហាញ។ ទី១ កិច្ចសញ្ញា តម្រូវឲ្យមានការប្តរផ្នាច់ គឺប្តូរផ្តាប់ទាំងស្រុង មិន លាក់ទុក អស់ពីបេះដូង។ នេះហើយជាផ្អែកនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍។ អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនមែនជាទំនាក់ទំនងមួយ ដែលគ្រាន់តែពិសោធន៍មើល ឬក៏ជាការសាកល្បងនោះទេ។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលអាចជោគជ័យបាន តី អាស្រ័យលើការប្តួរផ្តាប់ទាំងស្រុង។ នៅក្នុងកិច្ចសញ្ញា ព្រះទ្រង់កំណត់លក្ខខណ្ឌព្រមព្រៀងសម្រាប់ការប្តួរ ផ្តាច់ ដែលមិនមែនមនុស្សមនុស្សជាអ្នកកំណត់ តែព្រះទ្រង់ជាអ្នកកំណត់លក្ខខណ្ឌព្រមព្រៀងនោះ។ នេះហើយ ជាបញ្ហារបស់ពួកអ៊ីស្រាអែលក្នុងគ្រារបស់លោកម៉ាឡាគី គីពួកគេបានព្យាយាមកំណត់លក្ខខណ្ឌូរបស់គេ អំពី របៀបដែលអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាយ៉ាងណា ប៉ុន្តែព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទលឋា៖ "យើងមិនទទួកយកការនោះទេ"។ ដូច្នេះ ខ្ញុំចង់ឲ្យលោកអ្នកប្រកាន់ខ្លាប់នូវចំណុចសំខាន់ទាំងពីរនេះ តឺទី១ អាពាហ៍ពិពាហ៍បាប់ផ្តើមដោយការប្តរ ផ្តាច់ ទី២ ព្រះទ្រង់ជាអ្នកកំណត់លក្ខខណ្ឌព្រមព្រៀងនោះ៖។ យើងកូលមកដល់ចុងបញ្ចប់ពេលវេលារបស់យើង លម្រាប់ថ្ងៃនេះហើយ តែខ្ញុំនឹងវិលមកជួួបលោកអ្នកជាប៊ុ តាមពេលវេលាក៏ណត់។ ដូច្នេះ នៅវគ្គក្រោយ ខ្ញ័នឹង បកត្រាយឲ្យបនស៊ីជម្រៅ អំពីខ្លឹមសារនែកិប្ចសញ្ញា ហើយខ្ញុំនឹងពន្យល់ពីរបៀបដែលកិច្ចសញ្ញានោះ ធ្វើការនៅ ភ្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍។