Aangestuurd door het Hoofd

Vandaag gaan we een stap verder in onze studie van het Jezus als Hoofd van de Kerk. Hiervoor lezen we eerst Efeze 5:23. Het gedeelte is een ontvouwing van Gods plan voor het huwelijk, maar toont ook het christelijk huwelijk als een voorbeeld van de relatie tussen Christus en de Kerk. Het heeft een dubbele toepassing. Paulus zegt hier:

Want een man is het hoofd van zijn vrouw, zoals Christus het hoofd is van de kerk, het lichaam dat Hij gered heeft.

Let op de parallel die we ook zagen in 1 Korinthe 11, vers 3, tussen de relatie van Christus ten opzichte van de man, en de man ten opzichte van de vrouw, en van Christus tegenover de Kerk.

Christus is dus het hoofd van de Kerk. Als we terugdenken aan de functies van het hoofd, die we in een van de vorige overdenkingen hebben opgesomd, kunnen we daaruit verschillende dingen leren. Het betekent allereerst dat Jezus input krijgt van de Kerk. Als we in de problemen komen, zoeken we niet naar onze eigen oplossing. Wij communiceren met het hoofd. Mijn rechterhand zou veel problemen krijgen als hij niet door het hoofd werd aangestuurd. We kunnen niet doen alsof we autonoom zijn, want dat zijn we niet. Bovendien neemt Jezus de beslissingen voor de Kerk. De Kerk mag niet haar eigen beslissingen nemen. Ten derde initieert Jezus de acties van de Kerk. En ten vierde geeft Hij voortdurende leiding. Wanneer Hij actie initieert, moeten de ledematen op Zijn initiatief reageren. Helpt dit beeld je om te begrijpen hoe de relatie is tussen Jezus en de Kerk? Als de Bijbel zegt dat Jezus het hoofd is van de Kerk, dan moeten we dit beeld in onze gedachten vormen. Dit is de relatie zoals die zou moeten bestaan ​​tussen Jezus en Zijn Kerk. Maar we kunnen de vraag stellen: is dat ook inderdaad de relatie die we zien tussen Jezus en de Kerk?