Ny Fanahy Masina ao Anatintsika

Fa raha velona araka ny nofo hianareo, dia tsy maintsy maty; fa raha ny Fanahy no amonoanareo ny asan’ny tena, dia ho velona hianareo. (Romana 8:13)

Hoy i Paoly tamin’ireo “Kristiana ara-panahy” fa raha miaina araka ny nofo isika, dia ho faty isika, ho amin’ny famelomana antsika dia ny fahalovana. Azonao ny fahalovana rehetra rehefa miaina araka ny nofo ianao.

Misy fifanoherana tanteraka eo amin'ny nofo sy ny Fanahy; tsy misy fampihavanana eo amin’izy ireo. Ny drafitry ny fanavotana nomen’Andriamanitra dia ny hamono ny toetran’ny nofo taloha, ary fitondrana ho any amin’ny fankatoavana tanteraka amin’ny toetra vaovao avy amin’ny alalan’ny Fanahiny Masina ao anatintsika. Na dia efa nanao famatsiana tanteraka amin’ny alalan’izany fiovana izany aza Andriamanitra, dia tsy maintsy manatanteraka izany eo amin’ny fiainantsika isika. Tsy maintsy mamono ny asan'ny vatana isika. Tsy manao izany ho antsika Andriamanitra; Nomeny antsika ny zo ara-dalàna, fahefana, ary hery, nefa tsy maintsy mampihatra izany isika.

Milaza ny Soratra Masina hoe:

“Fa izay rehetra nandray Azy [Jesosy] dia nomeny [fahefàna] hery ho tonga zanak'Andriamanitra” (Jaona 1:12)

Mahazo fahefana isika rehefa ateraka indray. Tsy ilaina anefa ny fahefana raha tsy ampiasaina. Ny fahateraham-baovao dia fahafahana fotsiny — ny fahafahana hivoatra ho zavatra mahafinaritra raha toa ka mampiasa ny fahefantsika isika. Raha tsy manao dingana mihitsy isika mba hampihatra ny fahefana araka ny soratra masina amin’ireo olana sy fahotana atrehantsika sy mamely antsika, dia tsy handroso mihitsy isika.

Tsy maintsy miala amin'ny fomba fisainana iray isika — ny faritry ny nofo — ho amin'ny fomba iray hafa tanteraka. Mila ny fanampian’ny Fanahy Masina isika.

“Fa izay tarihin’ny Fanahin’Andriamanitra [ary izy irery ihany] no zanak’Andriamanitra.” (Romana 8:14)