Wachten op de climax

Laat de hemel zich verblijden en de aarde zich verheugen, laat de zee bulderen met al wat ze bevat. Laat het veld van vreugde opspringen met al wat erin is; dan zullen al de bomen van het woud vrolijk zingen voor het aangezicht van de HEERE, want Hij komt, want Hij komt om de aarde te oordelen. Hij zal de wereld oordelen in gerechtigheid en de volken met Zijn waarheid. (Psalm 96:11-13)

De psalmist schetst ons een prachtig beeld van de hele natuur om ons heen, die verlangend wacht op een bijzondere, schitterende climax: de komst van de Heer in macht en heerlikheid, om te oordelen en te regeren. Hij spreekt over de hemelen, de zee, het veld en de bomen. Ze wachten allemaal, ze verlangen ernaar om in vreugde en lofprijs uit te barsten bij de komst van de Heer. Hoe is dat met jou en mij? Kijken wij net zo zeer uit naar die grote climax als de natuur dat doet?

In de brief aan de Romeinen (8:19, 22) zegt Paulus dat de hele schepping in barensnood verkeert en wacht op het openbaar worden van de kinderen van God. De hele schepping wacht in spanning op die grote, glorieuze dag: de wederkomst van de Here Jezus Christus in heerlijkheid. God geve dat jij en ik, die zeggen gelovigen te zijn, met niet minder verwachting en verlangen naar die grote dag toeleven dan de bomen en het veld, de zee en de hemel. Laten wij er net zo klaar voor zijn als zij!