Respect voor Gods tempel

Want U hebt mijn nieren geschapen, mij in de schoot van mijn moeder geweven. Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben; wonderlijk zijn Uw werken, mijn ziel weet dat zeer goed. Mijn beenderen waren voor U niet verborgen, toen ik in het verborgene gemaakt ben en geborduurd werd in de laagste plaatsen van de aarde. Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien, en zij alle werden in Uw boek beschreven, de dagen dat zij gevormd werden, toen er nog niet één van hen bestond. (Psalm 139:13-16)

Een aantal jaren geleden begon God tot me te spreken over het wonder van het menselijk lichaam, over het wonder van mijn eigen lichaam, dat een meesterwerk is van Goddelijk vakmanschap. Ik begon erop te letten dat meesterwerk goed te behandelen, er niet verkeerd mee om te gaan, het niet te verwaarlozen. En ik maakte me zorgen bij het zien van christenen die het wonder van hun eigen lichaam niet op waarde schatten.

Ons lichaam heeft een heel speciaal doel. ‘In de laagste plaatsen van de aarde’ voorzag God het van bouwstoffen. Hij vormde het, Hij had er een blauwdruk van nog voordat het bestond, en Hij werkte elk detail ervan uit. En weet je, het doel van dat lichaam, het hoogste doel, is dat het Gods tempel zal zijn – de tempel van de Heilige Geest.

De Allerheiligste woont niet in tempels die met mensenhanden zijn gemaakt. Wij kunnen niet een gebouw voor Hem ontwerpen om in te wonen, maar in Zijn oneindige genade en barmhartigheid heeft God vooraf bepaald dat Hij een lichaam zou ontwerpen, en dat dat lichaam Zijn woonplaats zou worden.

Paulus zegt: ‘Weet u niet, dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont?’