Samengekomen om te loven

Jeruzalem is gebouwd als een stad die hecht samengevoegd is. Daarheen trekken de stammen op, de stammen van de HEERE, naar de ark van de getuigenis van Israël, om de Naam van de HEERE te loven. (Psalm 122:3-4)

Het is Gods bedoeling dat Zijn volk op deze manier naar de rest van de wereld toe getuigt dat het Zijn volk is. Dat ze samen optrekken om de Naam van de Heer te loven. Onder het oude verbond had God één plaats in Israël aangewezen waar Hij Zijn Naam had gevestigd: de stad Jeruzalem. Hij had voorgeschreven dat iedere mannelijke Israëliet die boven een bepaalde leeftijd was, minstens driemaal per jaar naar die plaats moest optrekken, samen moest komen met al zijn volksgenoten uit elke stam, uit elke streek van het land, en dat ze samen God moesten aanbidden en de Naam van de Heer loven. Dat was hun getuigenis naar al de omringende landen toe, dat ze allemaal bij één natie behoorden, dat ze allemaal dezelfde God aanbaden, en dat ze allemaal naar dezelfde plaats optrokken. Nu, in het nieuwe verbond, is Jezus degene Die de Naam van de Heer draagt. En Gods volk getuigt naar de wereld toe dat zij het volk van God zijn, verlost door hun geloof in Jezus Christus, als ze samenkomen om de Naam van de Heer te loven. De Bijbel waarschuwt ons de onderlinge bijeenkomst niet te verzuimen. Het is belangrijk de wereld te laten weten dat we broeders en zusters zijn, dat we leden zijn van hetzelfde volk, omdat we samenkomen om Hem te loven en de Naam van onze Heer te aanbidden. We komen samen als het volk van God in de Naam van Jezus: de plaats die God heeft aangewezen.