Τα Λόγια!

«Είναι μόνο λόγια!»... «Τι υπάρχει στα λόγια;»

Πόσο συχνά ακούμε ανθρώπους να χρησιμοποιούν εκφράσεις όπως αυτές! Και πόσο λάθος είναι! H αλήθεια είναι, μάλλον, ότι δύσκολα μπορεί κανείς να εκτιμήσει τη δύναμη και τη σημασία του λόγου. Η ικανότητα της γλώσσας - δηλαδή, η δύναμη της έκφρασης με λόγια, είτε προφορικά είτε γραπτά - είναι ένα από τα ύψιστα χαρίσματα του Θεού του Δημιουργού στον άνθρωπο, το πλάσμα που δημιούργησε κατ' εικόνα και ομοίωσή Του. Είναι ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της ομοιότητας μεταξύ Θεού και ανθρώπου, που δεν μοιράζονται τα πλάσματα της κατώτερης τάξης.

Σήμερα, μετά από αδυσώπητες προσπάθειες να αποδειχθεί η θεωρία της εξέλιξης, αυτή η ικανότητα της γλώσσας, που κατέχει ο άνθρωπος, παραμένει ένα σαφές και αδιαμφισβήτητο σημάδι διαχωρισμού μεταξύ αυτού και των ζώων, το οποίο οι οπαδοί της θεωρίας της εξέλιξης δεν μπόρεσαν ποτέ να αφαιρέσουν ή να εξηγήσουν. Όσο παραμένει αυτό το εμπόδιο, η θεωρία της εξέλιξης δεν μπορεί ποτέ να δώσει μια ικανοποιητική εξήγηση για την προέλευση του ανθρώπου.

Η Γλώσσα Ξεχωρίζει τον Άνθρωπο

Άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτή την ικανότητα της γλώσσας είναι η ικανότητα της σκέψης και της λογικής. Αν θέλετε να βεβαιωθείτε γι' αυτό, αναλύστε τις διαδικασίες σκέψης που συμβαίνουν στο μυαλό σας για ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Θα διαπιστώσετε ότι τουλάχιστον το ογδόντα τοις εκατό της σκέψης σας γίνεται με λέξεις. Στην πραγματικότητα, όσο πιο εκλεπτυσμένη και εύστροφη γίνεται η συλλογιστική δύναμη ενός ανθρώπου, τόσο περισσότερο εξαρτάται από τη γλώσσα ως υλικό συλλογισμού. Οι απλούστερες μορφές φυσικών αισθήσεων και επιθυμιών - ακριβώς αυτά τα πράγματα που ο άνθρωπος μοιράζεται κοινά με τα ζώα - μπορούν εν μέρει να εκφραστούν από τη σκέψη με μορφές διαφορετικές από τη γλώσσα. Καθώς όμως ανεβαίνουμε πάνω από αυτό το επίπεδο, διαπιστώνουμε ότι δεν έχουμε άλλα μέσα έκφρασης εκτός από τη γλώσσα. Αυτό γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρο αν συμπεριλάβουμε κάτω από τον όρο γλώσσα τα συμβολικά συστήματα της λογικής, μαθηματικών και μουσικής, που στην πραγματικότητα είναι μόνο εξειδικευμένες μορφές της ίδιας γενικής ικανότητας.

Αυτά τα συμπεράσματα σχετικά με τη σημασία της γλώσσας, που προέρχονται απλώς από την κοινή ανθρώπινη εμπειρία, επιβεβαιώνονται πλήρως όταν εξετάζουμε τι διδάσκει ο ίδιος ο Θεός για το θέμα αυτό. Οι δύο υπέρτατες αποκαλύψεις του Εαυτού Του που έχει δώσει ο Θεός στον άνθρωπο είναι η Βίβλος και ο Ιησούς Χριστός. Και στις δύο αυτές, η θεία εξουσία έχει αποδώσει τον τίτλο, «Ο Λόγος του Θεού». Θα μπορούσε κάτι να δώσει στα λόγια, ως τέτοια, μεγαλύτερη σημασία από αυτό;

Τα Λόγια είναι Πράγματα

Οι δύο πραγματικές ανθρώπινες γλώσσες στις οποίες η γραπτή αποκάλυψη του Θεού, η Βίβλος, δόθηκε για πρώτη φορά στον άνθρωπο, είναι η Εβραϊκή (και η αδελφή της γλώσσα, η Αραμαϊκή) στην Παλαιά Διαθήκη και η Ελληνική στην Καινή Διαθήκη. Υπάρχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός που είναι κοινό και στις δύο αυτές γλώσσες. Σε καθεμία από αυτές υπάρχει μία λέξη - στην Εβραϊκή dabar και στην Ελληνική rhema (ρήμα) - που μπορεί να μεταφραστεί με την ίδια ακρίβεια είτε ως «λέξη» είτε ως «πράγμα». Μόνο τα συμφραζόμενα μπορούν να δείξουν σε κάθε περίπτωση ποια μετάφραση πρέπει να προτιμηθεί, και μερικές φορές είναι απαραίτητο να μεταφράσουμε και με τους δύο τρόπους για να δώσουμε το πλήρες νόημα του πρωτοτύπου.

Για παράδειγμα, τα λόγια του Γαβριήλ προς τη Μαρία (Μητέρα του Ιησού) στο κατά Λουκάν 1:37 μπορεί εξίσου να μεταφραστούν: «Για το Θεό τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο» ή «Με τον Θεό κανένας λόγος δεν θα ακυρωθεί η δύναμη του». Θα μπορούσαμε ίσως να το εκφράσουμε αυτό λέγοντας: «Κάθε λόγος του Θεού εμπεριέχει μέσα του τη δύναμη για την εκπλήρωσή του».

Αυτή η ιδιαιτερότητα της Εβραϊκής και της Ελληνικής γλώσσας, οι δύο γλώσσες που επιλέχθηκαν για τη θεία αποκάλυψη, δεν είναι τυχαία. Δείχνει μια θεμελιώδη αρχή της θείας φύσης. Για τον Θεό, τα λόγια είναι πράγματα. Δεν υπάρχει πραγματική διάκριση μεταξύ των δύο. «Ο Θεός είπε: ‘Να γίνει φως’- και έγινε φως» (Γένεσις 1:3). Όταν ο Θεός είπε τη λέξη «φως», το πράγμα, το φως, δημιουργήθηκε. «Με την πίστη καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός με το λόγο του δημιούργησε το σύμπαν.» (Εβραίους 11:3). Στη νηφάλια πραγματικότητα, τα λόγια ήταν το μόνο μέσο που χρησιμοποίησε ο Θεός για να δημιουργήσει ολόκληρο το σύμπαν.

Τα λόγια είναι το υλικό από το οποίο κατασκευάζεται ολόκληρο το σύμπαν. Επομένως, δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι, παραχωρώντας στον άνθρωπο την ικανότητα του λόγου, ο Θεός παρέδωσε στον άνθρωπο τη δική Του θεϊκή, δημιουργική δύναμη. Οπότε, δεν είναι περίεργο που παραμένει το υπέρτατο διακριτικό γνώρισμα μεταξύ του ανθρώπου και των ζώων.

Λόγια από την Καρδιά

Ο Κύριος Ιησούς μας έδωσε μια περαιτέρω εικόνα για τη σημασία του λόγου όταν είπε:

«Το στόμα μιλάει απ’ το περίσσευμα της καρδιάς» (κατά Ματθαίον 12:34)

Δηλαδή, η πρώτη και πληρέστερη αποκάλυψη του περιεχομένου της καρδιάς ενός ανθρώπου δίνεται στα λόγια του.

Η καρδιά είναι η προέλευση και η πηγή ολόκληρης της ζωής ενός ανθρώπου (βλ. Παροιμίες 4:23) - αλλά τα λόγια είναι το θεϊκά καθορισμένο κανάλι μέσω του οποίου αυτή η ζωή θα ρέει και βρίσκει έκφραση.

Όσο ένας άνθρωπος κάθεται σιωπηλός στην παρουσία μου, δεν μπορώ να αισθανθώ τι υπάρχει στην καρδιά του. Αλλά όταν μιλάει, μεταφέρει στις αισθήσεις μου με λέξεις αυτό που βρίσκεται στην καρδιά του. Οπότε, οι λέξεις καταρρίπτουν το φράγμα μεταξύ μιας ανθρώπινης καρδιάς και μιας άλλης.

Γι' αυτό το λόγο ο ίδιος ο Ιησούς ονομάζεται «ο Λόγος του Θεού». Με τις αισθήσεις μας δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό, δεν μπορούμε να ερευνήσουμε ή να κατανοήσουμε την καρδιά και τον νου του Θεού. Η δημιουργία - δηλαδή τα «λόγια» του Θεού που έγιναν «πράγματα» - μας δίνει μια ορισμένη μαρτυρία της αιώνιας δύναμης και της Θεότητας του Θεού (βλ. Ρωμαίους 1:20), αλλά δεν αποκαλύπτει πλήρως την καρδιά του Θεού.

Από την άλλη πλευρά, ο Ιησούς, εμφανίστηκε στις αισθήσεις μας με ανθρώπινη σάρκα, μας δίνει την πλήρη και τέλεια αποκάλυψη της καρδιάς του Θεού. Όπως τα λόγια ενός ανθρώπου μεταφέρουν στις αισθήσεις μας τις αόρατες σκέψεις της καρδιάς του, έτσι και ο Ιησούς μεταφέρει στις αισθήσεις μας τη φύση του αόρατου Θεού. Αυτός είναι, με τη βαθύτερη έννοια, ο «Λόγος του Θεού» - η τέλεια έκφραση στις αισθήσεις μας της καρδιάς και του νου του Θεού, που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να γνωρίσουμε πλήρως με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Ο Ιησούς, ο ζωντανός Λόγος, καταρρίπτει το φράγμα μεταξύ της καρδιάς του Θεού και της καρδιάς του ανθρώπου.

Η Θεία Προέλευση των Λέξεων

Η ικανότητα του λόγου, λοιπόν, έχει θεϊκή προέλευση. Είναι κάτι θαυμάσιο και ιερό. Δεν πρέπει να υποτιμάται ή να χρησιμοποιείται καταχρηστικά. Ο ίδιος ο Ιησούς μας προειδοποίησε επανειλημμένα γι' αυτό.

«Έτσι, τα λόγια σου θα σε δικαιώσουν αλλά και τα λόγια σου θα σε καταδικάσουν» (κατά Ματθαίον 12:37), «Σας βεβαιώνω όμως πως οι άνθρωποι, για κάθε λόγο ανώφελο που θα πουν, θα λογοδοτήσουν γι’ αυτόν την ημέρα της κρίσεως» (κατά Ματθαίον 12:36), «Το “ναι” σας να είναι ναι και το “όχι” σας να είναι όχι· καθετί πέρα απ’ αυτά, προέρχεται από τον πονηρό». (κατά Ματθαίον 5:37)

Τα λόγια μας πρέπει να είναι νηφάλια, ακριβή, αγνά, χωρίς υπερβολές - ιερά όργανα που χρησιμοποιούνται για ιερούς σκοπούς. Τα άσκοπα λόγια - τα λόγια που χρησιμοποιούνται με οποιονδήποτε άλλο τρόπο ή για οποιονδήποτε άλλο σκοπό - είναι αμαρτίες, που πρέπει να εξομολογηθούν και να εγκαταλειφθούν προτού ο Θεός μπορέσει να αποκαταστήσει την ευλογία Του.

Γράφεται για τον Χριστό:

«Χάρη ξεχύθηκε στα χείλη σoυ· γι’ αυτό, σε ευλόγησε o Θεός στον αιώνα.» (Ψαλμός 45:2)

Για τη νύφη του Χριστού, η Αγία Γραφή αναφέρει:

«Τα χείλη σου είναι σαν σειρήτι κόκκινο και θελκτική η λαλιά σου…Καθάριο μέλι στάζουνε τα χείλη σου, καλή μου. μέλι και γάλα βρίσκονται στη γλώσσα σου από κάτω.» (Άσμα Ασμάτων 4: 3,11)

Στην εκκλησία ο Παύλος διατάζει:

«Τα λόγια σας να είναι πάντα γεμάτα χάρη κι όχι ανούσια. Να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα.» (Κολοσσαείς 4:6)

Ο Θεός όχι μόνο επιθυμεί, μέσω της πίστης, να αποκαταστήσει στα λόγια μας τη χάρη και την αγνότητα, αλλά επιδιώκει να αποκαταστήσει επίσης την εξουσία και την κυριαρχία που ο άνθρωπος κατείχε πριν από την πτώση, αλλά έχασε λόγω της αμαρτίας. Στο Ιώβ 22:28 υπόσχεται στον αμαρτωλό που θα εκπληρώσει τους όρους μετάνοιας και πίστης του Θεού: «Kαι ό,τι απoφασίσεις, θα κατορθώνεται από σένα.» Δηλαδή, το διάταγμα ενός λυτρωμένου αμαρτωλού θα έχει το ίδιο κύρος με το διάταγμα του Παντοδύναμου Θεού.

Για τον Σαμουήλ είναι γραμμένο, «O Κύριος…Κανένας από τους λόγους του Κυρίου δεν έμενε απραγματοποίητος.» (Α΄ Σαμουήλ 3:19). Δηλαδή, τα λόγια που εκστόμισε ο Σαμουήλ αντιπροσώπευαν με τέτοιο τρόπο το νου και το θέλημα του Θεού ώστε ήταν τόσο σίγουρα και αποτελεσματικά, σαν να τα είχε εκφέρει ο ίδιος ο Θεός.

Ο Ιησούς του Ναυή μίλησε στον ήλιο και το φεγγάρι και με τα λόγια του σταμάτησε την πορεία τους στους ουρανούς για είκοσι τέσσερις ώρες (βλ. Ιησούς του Ναυή 10:12–14).

Ο Ηλίας είπε στον Αχαάβ: «Ορκίζομαι στον Κύριο που υπηρετώ, τον αληθινό Θεό του Ισραήλ, ότι τα επόμενα χρόνια δε θα πέσει στη γη δροσιά ούτε βροχή, παρά μόνο με προσταγή δική μου». (Α ΄Βασιλέων 17:1). Είναι αποκλειστικό προνόμιο του ενός αληθινού Θεού να ελέγχει την πτώση της βροχής (βλ. Ιερεμίας 14:22). Όμως, ο Ηλίας δήλωσε ότι η πτώση της βροχής και της δροσιάς για μια ορισμένη περίοδο - τριάμισι χρόνια, όπως αποκαλύπτει η Καινή Διαθήκη στο Ιακώβου 5:17 - θα ήταν υπό τον έλεγχο του λόγου του. Με τον λόγο του μπορούσε να τα συγκρατήσει, και με τον λόγο του μπορούσε να τα ελευθερώσει. Σίγουρα, για τρεισήμισι χρόνια δεν έπεσε ούτε βροχή ούτε δροσιά. Μετά, με τον λόγο του - που ειπώθηκε στον Θεό με προσευχή - τα απελευθέρωσε. Επομένως, στην Παλαιά Διαθήκη, οι άνθρωποι έλεγχαν, με τα λόγια τους, τέτοιες εκδηλώσεις της δημιουργικής δύναμης του Θεού όπως η πορεία των ουράνιων σωμάτων και η πτώση της βροχής και της δροσιάς.

Στην Καινή Διαθήκη, ο Ιησούς απλά μίλησε σε μια συκιά και αυτή ξεράθηκε από τις ρίζες της. Όταν οι μαθητές Του το θαύμασαν αυτό, ο Ιησούς τους ανέθεσε παρόμοια και ακόμη μεγαλύτερη εξουσία:

«Σας βεβαιώνω, αν έχετε πίστη χωρίς ν’ αμφιβάλλετε, όχι μόνο θα κάνετε το θαύμα με τη συκιά, αλλά κι αν πείτε σ’ αυτό το βουνό, “σήκω και πέσε στη θάλασσα”, θα γίνει. Κι όλα όσα ζητήσετε στην προσευχή με πίστη, θα τα λάβετε». (κατά Ματθαίον 21:21-22)

Αυτή η διπλή υπόσχεση περιλαμβάνει τόσο τα λόγια που λέγονται στον Θεό στην προσευχή όσο και τα λόγια που λέγονται για τον Θεό με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Έτσι, είναι το ρητό θέλημα και ο σκοπός του Ιησού να επενδύσει τα λόγια των πιστών μαθητών Του με την ίδια αποτελεσματική και δημιουργική δύναμη και εξουσία που διαθέτουν τα ίδια τα λόγια του Θεού.

Eάν μόνο εμείς οι Χριστιανοί παύαμε να περιφρονούμε και να κακομεταχειριζόμαστε αυτά τα ιερά όργανα. Εάν μόνο εγκαταλείπαμε κάθε άεργο και μη αγιασμένο λόγο - ανόητες κουβέντες, αστεία, κουτσομπολιά, πισώπλατα μαχαιρώματα, παραμύθια και υπερβολές. Σύντομα θα μέναμε έκπληκτοι από τη δύναμη με την οποία θα επενδύονταν τα λόγια μας.

Τα Λόγια ως Προπαγάνδα

Αν οι άγιοι είναι συχνά τυφλοί ή αδιάφοροι στην σημασία των λέξεων, ο Σατανάς τουλάχιστον δεν είναι. Με τα λόγια εξασφάλισε την πτώση των πρώτων γονέων μας και από τότε δεν έπαψε ποτέ να προσπαθεί να σφετεριστεί τη θεία εξουσία που απονέμεται στις λέξεις και να χρησιμοποιήσει αυτά τα ιερά όργανα του Θεού εναντίον του Θεού και εναντίον του λαού του Θεού και του σκοπούς του Θεού στη γη. Στην Αποκάλυψη 16:13 διαβάζουμε για «τρία πονηρά πνεύματα, που έμοιαζαν με βατράχια να βγαίνουν από το στόμα του δράκοντα, από το στόμα του θηρίου, και από το στόμα του ψευδοπροφήτη.» Το σημαντικό χαρακτηριστικό του βατράχου στο Ισραήλ και στις γειτονικές χώρες είναι ότι παραμένει σιωπηλός κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά συνεχίζει ένα αδιάκοπο, επαναλαμβανόμενο κρώξιμο κατά τις ώρες του σκότους. Οπότε, αυτοί οι βάτραχοι παραδειγματιζουν όσο πιο έντονα θα μπορούσε οποιαδήποτε εικόνα, εκείνο το ιδιαίτερο, χαρακτηριστικό γνώρισμα των σύγχρονων πολιτικών μεθόδων, για το οποίο έχουμε επινοήσει τη λέξη προπαγάνδα. Περιγράφει την αδιάκοπη επανάληψη εκείνων των δηλώσεων και θεωριών που οι συντάκτες τους επιθυμούν να γίνουν πιστευτές, αποκλείοντας όλες τις άλλες.

Είναι αυτό το εργαλείο των λέξεων, που ονομάζεται προπαγάνδα, το οποίο «οι άρχοντες του σκότους αυτού του κόσμου» έχουν χρησιμοποιήσει για να εγκαθιδρύσουν κάθε μία από τις διαδοχικές αντιχριστιανικές δικτατορίες που σημάδεψαν τα τελευταία εκατό χρόνια της παγκόσμιας ιστορίας. Οι πολεμικοί εξοπλισμοί, η στρατιωτική δύναμη, η μυστική αστυνομία, όλα αυτά έχουν υποταχθεί σε αυτό το ένα μεγάλο λεκτικό εργαλείο - την προπαγάνδα.

Παρόλο που οι δυνάμεις πίσω από μια τέτοια προπαγάνδα είναι πνευματικές, καθώς ονομάζονται «ακάθαρτα πνεύματα», δουλεύουν - όπως πάντα - από τα χείλη των ανθρώπων. Γι' αυτό και στον Ψαλμό 12:4 διαβάζουμε για τους ανθρώπους, «Επειδή, είπαν: Θα υπερισχύσουμε με τη γλώσσα μας· τα χείλη μας είναι δικά μας· ποιος θα είναι αφεντικό επάνω μας;» Τέτοιοι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι ο Σατανάς είναι κύριος πάνω τους, ελέγχοντας τα χείλη τους για τους δικούς του σκοπούς.

«Eμπαίζoυν, και μιλoύν με πoνηριά καταδυναστεία· μιλoύν υπερήφανα.9Bάζoυν τo στόμα τoυς στoν oυρανό, και η γλώσσα τoυς διατρέχει τη γη. » (Ψαλμός 73:8–9)

Κανένας σύγχρονος συγγραφέας δεν έχει δώσει ποτέ με τόσο λίγες λέξεις μια τόσο ζωντανή και ακριβή εικόνα των σημερινών πολιτικών στόχων και μεθόδων. Στην πραγματικότητα, η διαχρονική σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων του φωτός και των δυνάμεων του σκότους, τόσο στους ουρανούς όσο και στη γη, φτάνει στην κορύφωσή της στη γενιά μας - και το υπέρτατο όργανο με το οποίο αποφασίζεται το ζήτημα είναι - τα λόγια!

Παρ' όλα αυτά, δεν είναι θέλημα του Θεού ο λαός Του να είναι αναποτελεσματικός ή ηττημένος. «Δεν ξέρετε», λέει ο Παύλος, «ότι οι αγιοι θα κρίνουν τον κόσμο;"» Και πάλι:

«Τα όπλα με τα οποία πολεμάμε εμείς δεν είναι κοσμικά, αλλά έχουν τη δύναμη από το Θεό να γκρεμίζουν οχυρά. Με αυτά ανατρέπουμε ψεύτικους ισχυρισμούς 5και καθετί που ορθώνεται με αλαζονεία εναντίον της γνώσεως του Θεού. Με αυτά αιχμαλωτίζουμε κάθε σκέψη και την κάνουμε να υπακούει στο Χριστό. » (Β Κορινθίους 10:4–5)

Θα φανεί ότι ο πόλεμος δεν είναι στην υλική ή σαρκική σφαίρα, αλλά στη σφαίρα των σκέψεων και της φαντασίας. Και τα εξαιρετικά αποτελεσματικά όπλα που μας έχει παραχωρήσει ο Θεός είναι τα λόγια!

Κατευθύνετε το Λόγο Σας

Υπάρχουν ακόμη οι δύο κύριες κατευθύνσεις προς τις οποίες μπορούμε να στρέψουμε τα λόγια μας: προς τον Θεό εκ μέρους του ανθρώπου, στην προσευχή, ή, προς τον άνθρωπο εκ μέρους του Θεού, στη διακήρυξη.

Η προς τον Θεό χρήση των λόγων στην προσευχή είναι ίσως το μεγαλύτερο έργο που έχει ανατεθεί ποτέ στον άνθρωπο. Πολύ συχνά στο παρελθόν αυτό το σπουδαίο έργο έχει αφεθεί σε μια περιφρονημένη μειοψηφία. Ένας μεγάλος σκοπός της σημερινής έκχυσης του Αγίου Πνεύματος σε κάθε τμήμα της Εκκλησίας είναι να αναδείξει έναν στρατό μεσιτών, πρόθυμων και ικανών να δώσουν τη μάχη της προσευχής στις πύλες του βασιλείου του Σατανά και να αποδείξουν ότι αυτές οι πύλες δεν μπορούν να υπερισχύσουν ενάντια αυτούς που είναι εξουσιοδοτημένοι από το Πνεύμα, λόγια κατευθυνόμενα από το Πνεύμα μιας προσευχόμενης Εκκλησίας.

Για τη χρήση των λόγων από τον άνθρωπο προς τον άνθρωπο στη διακήρυξη, τα σύγχρονα μέσα μαζικής επικοινωνίας -η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τα έντυπα και ο Παγκόσμιος Ιστός - έχουν θέσει στη διάθεσή μας μέσα και ευκαιρίες που δεν είχαν δοθεί ποτέ σε καμία προηγούμενη γενιά Χριστιανών. Σε πολλές περιπτώσεις μέχρι σήμερα, οι εκπρόσωποι του Σατανά έδειξαν μεγαλύτερο όραμα και πίστη στην αξιοποίηση αυτών των μέσων από ό,τι τα παιδιά του Θεού. Όμως, η Αγία Γραφή μας λέει: «Eπειδή, τα πάντα είναι για σας.» (Β’ Κορινθίους 4:15).

Είναι καιρός να μετανοήσουν οι Χριστιανοί για την έλλειψη οράματος και πίστης, και να αποσπάσουν αυτά τα μέσα μαζικής επικοινωνίας από το κράτημα του Σατανά και να τα χρησιμοποιήσουν για τη διακήρυξη και την επέκταση της βασιλείας του Θεού. Έτσι θα εκπληρώσουμε τη Γραφή: «Kαι αυτοί τον νίκησαν με το αίμα τού Aρνίου, και με τον λόγο τής μαρτυρίας τους.» (Αποκάλυψη 12:11.)

Τέλικά, να θυμάστε ότι σε αυτή τη σύγκρουση δεν μπορεί να υπάρξει ουδετερότητα. Ο Ιησούς είπε: «Όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου· και όποιος δεν μαζεύει μαζί μου, σκορπίζει.» (κατά Ματθαίον 12:30). Ούτε ο Θεός ούτε ο Σατανάς θα δεχτούν συμβιβασμό. Θα νικάμε, η θα νικηθούμε. Μεταξύ αυτών των δύο δεν υπάρχει τρίτη επιλογή.

Στην εποχή της Μεταρρύθμισης, ο Λούθηρος είπε: «Είναι πιο σημαντικό να κηρύττεις το Ευαγγέλιο από το να ζεις». Σε μια μεταγενέστερη κρίση της Ευρωπαϊκής ιστορίας, ο Άγγλος ρήτορας, Έντμουντ Μπερκ, είπε: «Το μόνο που χρειάζεται για τον θρίαμβο του κακού είναι να μην κάνουν τίποτα οι καλοί άνθρωποι.» Και οι δύο αυτές δηλώσεις ισχύουν με την ίδια ισχύ σήμερα. Ατομικά και ως σώμα, εμείς οι Χριστιανοί αντιμετωπίζουμε την ύψιστη κρίση της ανθρώπινης ιστορίας. Με ποιανού μέρος είσαστε εσείς και τα λόγια σας; Μαζεύετε με τον Χριστό; Ή σκορπάτε;