Στο Ιεζεκιήλ 3:16–21, ο προφήτης αφηγείται πώς ο Θεός τον όρισε φύλακα του λαού Του, του Ισραήλ. Εξηγεί ότι, εάν ένα έθνος ακολουθεί πορεία αντίθετη προς τον αποκαλυμμένο σκοπό του Θεού, ο φύλακας έχει την ευθύνη να προειδοποιήσει το έθνος του. Εάν το έθνος εισακούσει την προειδοποίηση και μετανοήσει, θα σωθεί. Εάν δεν την εισακούσει, θα υποστεί την κρίση του Θεού, αλλά ο ίδιος ο φύλακας θα σώσει την ψυχή του.

Ως υπηρέτες του Θεού σήμερα, έχουμε την ευθύνη να μεταφέρουμε στα έθνη το μήνυμά Του, όπως αναφέρεται στον Ιερεμία 31:10:

«Aκoύστε, έθνη, τoν λόγo τoύ Kυρίoυ, και να αναγγείλετε στα νησιά πoυ είναι μακριά, και να πείτε: Aυτός πoυ διασκόρπισε τoν Iσραήλ, θα τoν συγκεντρώσει, και θα τoν φυλάξει, όπως o ποιμένας τo ποίμνιό τoυ».

Ο Κύριος προειδοποιεί τα έθνη να μην εναντιώνονται στους σκοπούς Του για την επανασύναξη του Ισραήλ, αλλά να συνεργάζονται για την εκπλήρωσή τους.

Στο Ζαχαρία 2:8, ο Θεός προειδοποιεί τα έθνη: «όποιος αγγίζει εσάς [τον Ισραήλ], αγγίζει την κόρη τού ματιού του [Θεού]». Η κόρη του οφθαλμού είναι το πιο ευαίσθητο μέρος ολόκληρου του σώματος. Είναι το σημείο που σπεύδουμε περισσότερο να προστατεύσουμε. Έτσι αντιδρά ο Θεός σε κάθε απειλή κατά του Ισραήλ.

Τους τελευταίους μήνες, σχεδόν όλα τα έθνη της Ευρώπης έχουν ταχθεί εναντίον του Ισραήλ. Σε όλη την πολυτάραχη ιστορία της Ευρώπης, δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε μία περίπτωση κατά την οποία όλα τα έθνη της συμφώνησαν σε οτιδήποτε. Μια τέτοια συμφωνία, σε αυτή την περίπτωση, ήταν υπερφυσική. Ήταν έργο του πνεύματος του αντιχρίστου, που προετοιμάζει τα έθνη να αντισταθούν στην εγκαθίδρυση της βασιλείας του Χριστού. Είναι φυσικό να αναρωτηθούμε: Είχε ο Θεός τους «φύλακές» Του σε εκείνα τα έθνη; Τα προειδοποίησαν;

Στον ίδιο τον Ισραήλ, το καθήκον του φύλακα είναι να υπενθυμίζει στον λαό τη μοναδική του ευθύνη απέναντι στον Θεό, όπως αποκαλύπτεται στο Αμώς 3:2: «Eσάς μόνον γνώρισα από όλα τα γένη τής γης· γι’ αυτό, θα σας τιμωρήσω για όλες σας τις ανομίες». Εάν ο Ισραήλ δεν ανταποκριθεί στην ευθύνη που του ανέθεσε ο Θεός, Εκείνος τον προειδοποιεί ότι θα τον κρίνει αυστηρά. Χιλιάδες χρόνια ιστορίας μαρτυρούν αυτή την αλήθεια.

Ωστόσο, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Ο Θεός δηλώνει κατηγορηματικά ότι, στον καιρό που Εκείνος έχει ορίσει, θα συνάξει ξανά και θα αποκαταστήσει τον Ισραήλ ως λαό. Επιπλέον, απαιτεί από τα άλλα έθνη να συμβάλουν στην αποκατάσταση του Ισραήλ. Αυτό αποτελεί σημαντικό θέμα του μηνύματος του Παύλου προς τους πιστούς από τα έθνη, όπως διατυπώνεται στην προς Ρωμαίους επιστολή 11:13–15 και 25–27:

«13Eπειδή, λέω σε σας, τα έθνη, (εφόσον μεν εγώ είμαι απόστολος των εθνών, τη διακονία μου δοξάζω), 14ίσως παρακινήσω σε ζηλοτυπία αυτούς που είναι σάρκα μου, και σώσω μερικούς απ’ αυτούς. 15Eπειδή, αν η αποβολή τους είναι συμφιλίωση του κόσμου, τι θα είναι η πρόσληψή τους, παρά ζωή από τους νεκρούς;..25Eπειδή, δεν θέλω να αγνοείτε, αδελφοί, το μυστήριο τούτο (για να μη υψηλοφρονείτε), ότι στον Iσραήλ έγινε τύφλωση κατά ένα μέρος, μέχρις ότου μπουν μέσα όλα τα έθνη· 26και έτσι, ολόκληρος ο Iσραήλ θα σωθεί, όπως είναι γραμμένο: «Aπό τη Σιών θάρθει ο Λυτρωτής, και θα αποδιώξει τις ασέβειες από τον Iακώβ. 27Kαι αυτή είναι από μένα η διαθήκη σ’ αυτούς, όταν αφαιρέσω τις αμαρτίες τους».

Δυστυχώς, συναντώ σήμερα πολλούς Χριστιανούς που είναι «σοφοί στα ίδια τους τα μάτια». Νομίζουν ότι γνωρίζουν καλύτερα από τον Θεό για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουν τον Εβραϊκό λαό.

Εδώ, ο Παύλος επαναλαμβάνει στην προς Ρωμαίους επιστολή όσα ο Θεός έχει ήδη διακηρύξει ξεκάθαρα στον Ιερεμία 32:37–41:

«37δέστε, θα τoυς συγκεντρώσω από όλoυς τoύς τόπoυς, όπoυ τoύς είχα διώξει στην oργή μoυ, και στoν θυμό μoυ, και στη μεγάλη μoυ αγανάκτηση· και θα τoυς ξαναφέρω σ’ αυτό τoν τόπo, και θα τoυς κατoικίσω με ασφάλεια· 38και θα είναι λαός μου, και εγώ θα είμαι Θεός τους· 39και θα τoυς δώσω μία καρδιά και έναν δρόμo, για να με φoβoύνται όλες τις ημέρες, για τo καλό τoυς, και των παιδιών τoυς ύστερα απ’ αυτoύς· 40και θα τoυς κάνω μία αιώνια διαθήκη, ότι δεν θα απoστρέψω από πίσω τoυς, για να τoυς αγαθoπoιώ· και θα δώσω τoν φόβo μoυ στις καρδιές τoυς, για να μη απoστατήσoυν από μένα· 41και θα ευφραίνoμαι σ’ αυτoύς στo να τoυς αγαθoπoιώ, και θα τoυς φυτέψω σ’ αυτή τη γη με αλήθεια, με όλη μoυ την καρδιά, και με όλη μoυ την ψυχή».

Οι λέξεις «όλες τις ημέρες» και «αιώνια» καθιστούν σαφές ότι ο Θεός δεν μιλά για κάποια προσωρινή αποκατάσταση του Ισραήλ, αλλά για την εγκατάστασή του στη δική του γη ως μόνιμο και αμετάκλητο γεγονός. Επιπλέον, ο Θεός λέει ότι θα το πράξει «με όλη Του την καρδιά και με όλη Του την ψυχή». Θα ήταν αλαζονικό εκ μέρους οποιουδήποτε έθνους να αντισταθεί σε οτιδήποτε πράττει ο Θεός με όλη Του την καρδιά και την ψυχή. Πιστεύω ότι το δικό μου έθνος, η Βρετανία, διαπίστωσε τις συνέπειες αυτής της στάσης με οδυνηρό τρόπο, όταν ασκούσε τη διοίκηση της Παλαιστίνης υπό την Εντολή της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία είχε ανατεθεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Τυχαίνει να κατοικούσα τότε στην Ιερουσαλήμ και υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας διαφόρων τρόπων με τους οποίους οι βρετανικές δυνάμεις κατοχής αντιτάχθηκαν στη μετάβαση προς την ίδρυση ενός Εβραϊκού κράτους.

Ωστόσο, ο σκοπός του Θεού υπερβαίνει την αποκατάσταση και την επανίδρυση του Ισραήλ ως έθνους στη δική του γη. Τελικά, ο Θεός θα καταστήσει τον Ισραήλ όργανο της κρίσης Του εναντίον των άλλων εθνών. Στον Ιερεμία 51:20–23, ο Θεός απευθύνεται στον Ισραήλ και λέει:

«Eσύ ήσoυν o πέλεκύς μoυ, τα όπλα τoύ πoλέμoυ· και με σένα σύντριψα έθνη, και με σένα εξoλόθρευσα βασίλεια».

Επιπλέον, στον Ησαΐα 60:12, ο Θεός διαβεβαιώνει ότι ο Ισραήλ θα κατέχει εξέχουσα θέση μεταξύ των εθνών:

«Eπειδή, τo έθνoς και η βασιλεία, πoυ δεν θα σε δoύλευαν, θα αφανιστoύν· ναι, τα έθνη εκείνα θα ερημωθoύν, oλoκληρωτικά».

Τα έθνη που εναντιώνονται στους σκοπούς του Θεού για τον Ισραήλ φέρουν την ευθύνη για την κρίση που θα επισύρουν τα ίδια στον εαυτό τους. Όσο ισχυρά ή ευημερούντα κι αν φαίνονται αυτά τα έθνη, δεν θα έχουν μόνιμη θέση στην ιστορία. Βαδίζουν προς το τέλος τους.

Αυτές οι υποσχέσεις δίνονται στον Ισραήλ όχι βάσει των δικών του αξιών, αλλά προς τιμήν του λυτρωτικού έργου του Μεσσία Ιησού και επειδή Εκείνος έχει καταστήσει τον Ισραήλ λαό Του. «Kαι καθώς ήσασταν κατάρα ανάμεσα στα έθνη, οίκος Iούδα, και οίκος Iσραήλ, έτσι θα σας διασώσω, και θα είστε ευλογία…» (Ζαχαρίας 8:13). «H μερίδα τoύ Iακώβ δεν είναι όπως αυτά· επειδή, αυτός είναι πoυ δημιoύργησε τα πάντα· και o Iσραήλ είναι η ράβδος τής κληρoνoμιάς τoυ· Kύριoς των δυνάμεων είναι τo όνoμά τoυ» (Ιερεμίας 10:16).

Η Αγία Γραφή προσβλέπει στην ημέρα κατά την οποία: «δέκα άνδρες από όλες τις γλώσσες των εθνών θα πιάσουν σφιχτά το κράσπεδο ενός Iουδαίου, λέγοντας: Θα πάμε με σας· επειδή, ακούσαμε ότι ο Θεός είναι με σας» (Ζαχαρίας 8:23).

Νιώθετε Υπεύθυνοι;

Επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω: Νιώθετε υπεύθυνοι για το έθνος σας, όποιο κι αν είναι αυτό;

Όσο για εμένα, είμαι Αμερικανός πολίτης, αλλά το έθνος με το οποίο ταυτίζομαι σε όλη μου τη ζωή είναι η Βρετανία. Δεν θα συναντήσετε ποτέ κάποιον πιο «Βρετανό» από εμένα. Κάθε άνδρας συγγενής μου που γνώρισα προσωπικά υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Βρετανικό Στρατό. Ο πατέρας μου αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Συνταγματάρχη, ο θείος μου του Ταξιάρχου και ο παππούς μου του Υποστράτηγου. Έλαβα την εκπαίδευσή μου σε δύο προπύργια της «Βρετανικής παράδοσης» — στο Ίτον και στο Κέιμπριτζ (Eton and Cambridge). Για σχεδόν δέκα χρόνια, κατείχα θέση ερευνητή στο King’s College του Κέιμπριτζ. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπηρέτησα επί πέντε χρόνια στον Βρετανικό Στρατό.

Δεν ντρέπομαι να πω ότι νοιάζομαι για τη Βρετανία. Είμαι βαθιά ευγνώμων για όλες τις ευλογίες που έχω λάβει μέσω των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά δεν είμαι διατεθειμένος να ξεγράψω τη Βρετανία. Πιστεύω ότι επιθυμία του Θεού είναι να ευλογήσει και τα δύο αυτά αγγλόφωνα έθνη, τα οποία πρωτοστάτησαν στη διάδοση του Ευαγγελίου σε αμέτρητα άλλα έθνη. Πιστεύω, όμως, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ότι θα καθορίσουν τη μοίρα τους από τον τρόπο με τον οποίο θα σταθούν απέναντι στον σκοπό του Θεού για τον Ισραήλ.

Καθώς ετοιμαζόμουν να γράψω αυτή την επιστολή, ένας Χριστιανός μουσικός μού έδωσε τους στίχους αυτού του ύμνου, που έγραψε ο Τζον Γουέσλεϊ (John Wesley):

Ησαΐας 66:19-20

ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕ Θεέ της αγάπης,
Στήσε το σημείο της έλξης, 
Και κάλεσε όσους Εσύ εγκρίνεις
Ως αγγελιαφόρους Σου θείους.
Από τον ευλογημένο σπόρο του Αβραάμ
Διάλεξε τους νέους αποστόλους,
Για να διαδώσουν σε νησιά και ηπείρους
Το μήνυμα που ανασταίνει τους νεκρούς.

Εκείνους, που από τη φλόγα άρπαξες,
Σε κάθε έθνος να τους στείλεις,
Να διακηρύξουν τον αληθινό Μεσσία,
Τον παγκόσμιο φίλο,
Για να μάθουν όλοι όσοι δεν γνωρίζουν τον Θεό
Tους Εβραίους να αγαπούν,
Και να δουν τη δόξα Σου στον Υιό Σου,
Μέχρις ότου ο χρόνος δεν θα υπάρχει πια.

Ω η εκλεκτή ομάδα
Nα μπορούν τώρα να φέρουν τους αδελφούς τους,
Και, συγκεντρωμένοι από κάθε χώρα,
Nα παρουσιάσουν στον Βασιλιά της Σιών!
Από όλη την αρχαία φυλή
Κανείς να μην μείνει πίσω
Aλλά ο καθένας, ωθούμενος από μυστική χάρη,
Να βρει το δρόμο του για τη Χαναάν.

Ξέρουμε ότι πρέπει να γίνει,
Επειδή ο Θεός μίλησε τον λόγο:
Όλο το Ισραήλ θα γνωρίσει τον Σωτήρα,
Στην πρώτη τους πατρίδα θα αποκατασταθούν,
Ξαναχτισμένή από την εντολή Του,
Η Ιερουσαλήμ θα σηκωθεί,
Ο ναός της στο Μοριά θα σταθεί,
Και ξανά, θα αγγίξει τους ουρανούς.

Στείλε λοιπόν τους δούλους σου,
Nα καλέσουν τους Εβραίους να επιστρέψουν,
Από την Ανατολή και τη Δύση,
Και Νότο, και Βορρά,
Ας έρθουν όλοι οι περιπλανώμενοι,
Όπου και αν είναι σε χώρες άγνωστες
Οι φυγάδες παραμένουν,
Διατάξτε κάθε πλάσμα να τους βοηθήσει να προχωρήσουν,
Να αποκτήσουν το ιερό βουνό.

Μια προσφορά στον Θεό τους,
Εκεί ας τους δουν όλοι,
Ραντισμένοι με νερό και αίμα,
Καθαρή στην ψυχή και σώμα,
Με τις μυριάδες του Ισραήλ σφραγισμένες,
Ας συναντηθούν όλα τα έθνη,
Και δείξτε το μυστήριο εκπληρωμένο,
Την οικογένειά Σου ολοκληρωμένη!

Καθώς τα διάβαζα, έμεινα έκπληκτος βλέποντας πόσο πιστά ο Γουέσλεϊ είχε κατανοήσει και εκφράσει τη βιβλική αλήθεια σχετικά με την επανασύναξη του Ισραήλ στους έσχατους καιρούς. Θέλω να απευθύνω μια πρόκληση σε εσάς, αδελφοί και αδελφές μου Μεθοδιστές: τι κάνατε με αυτή την αλήθεια που αποκαλύφθηκε στον ιδρυτή σας; Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τόσο επείγουσα ανάγκη γι’ αυτήν όσο σήμερα.

Όμως, αυτή η αποκάλυψη δεν αφορά μόνο τους Μεθοδιστές. Όλοι οι αφοσιωμένοι Χριστιανοί έχουν την ευθύνη να δίνουν μαρτυρία —ο καθένας στο δικό του έθνος— για το πλήρες σχέδιο του Θεού σχετικά με τον Ισραήλ και τα έθνη.

21
Κοινοποίηση