De plaats van zegen

Zie, hoe goed en lieflijk is het dat broeders ook eensgezind samenwonen. Het is als de kostelijke olie op het hoofd, die neerdaalt op de baard, de baard van Aäron, die neerdaalt op de zoom van zijn priesterkleed. Het is als de dauw van de Hermon die neerdaalt op de bergen van Sion. Want daar gebiedt de HEERE de zegen en het leven tot in eeuwigheid. (Psalm 133:1-3)

Let op dat laatste zinnetje: ‘Want daar gebiedt de HEERE de zegen en het leven tot in eeuwigheid’. Het is als gelovige altijd mijn ambitie geweest, om te wonen op de plaats waar de Heer Zijn zegen gebiedt. Omdat, als de Heer Zijn zegen gebiedt, er in het hele universum geen enkele kracht bestaat die de zegen kan keren of tegenhouden.

Zo vaak zien we dat Gods volk het uitroept tot God om zegen, dat het bidt om zegen en zoekt naar zegen. Ik begrijp dit, maar voor mij is het zoveel mooier om te wonen op de plaats waar God de zegen geboden heeft. Wat is die plaats? Het is de plaats van eenheid, waar broeders eensgezind samenwonen; daar gebiedt de Heer de zegen – en zelfs het leven tot in eeuwigheid.

Uit (geestelijke) eenheid komt leven voort, en de psalmist zegt dat die eenheid is als de olie die uitgegoten was op het hoofd van Aäron, de hogepriester. De olie vloeide vanaf zijn hoofd op zijn baard en daarna naar de zoom van zijn priesterkleed. Dit is nog een belangrijk principe: eenheid vloeit vanaf het hoofd naar beneden. Eenheid vloeit niet van beneden naar boven. De eenheid van Gods volk begint dus met de eenheid van de leiders van Gods volk. Als de leiders van het volk van God geestelijk één zijn, dan vloeit de zalfolie verder naar de rest van het Lichaam van Christus, en op die plaats van eenheid gebiedt God de zegen. We hoeven er niet achteraan te rennen, we hoeven ons er niet voor in te spannen, we hoeven alleen maar aan de voorwaarden te voldoen.