தந்தைகள் தோல்வியடையும்போது

மீண்டும் உங்களுடன் இருப்பது நல்லது. இந்த வாரம் முழுவதும் "தந்தைத்துவம்" என்ற தலைப்பில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு தந்தையும் அவரவர் வீட்டில் கொண்டிருக்கும் மூன்று முக்கிய ஊழியங்களை நான் விளக்கி வருகிறேன்: ஆசாரியனாக, தீர்க்கதரிசியாக மற்றும் ராஜாவாக.

இன்று இந்தத் தலைப்பில் எனது இறுதிப் பேச்சில், "தந்தைகள் தோல்வியடையும்போது" என்ற தலைப்பில் நான் பேசப்போகிறேன்.

ஒரு தந்தை தோல்வியுற்றார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவரது குடும்பத்திற்கு என்ன நடக்கும்? அல்லது, ஒரு தேசத்தில் தந்தைகள் தோல்வியுற்றார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம்? அந்த தேசத்திற்கு என்ன நடக்கும்? ஆபிரகாம் ஒரு தந்தையாக தனது கடமைகளை நிறைவேற்றுவார் என்று தேவன் அறிந்திருந்ததால், அவர் ஒரு பெரிய மற்றும் வலிமைமிக்க தேசமாக மாறுவார் என்று தேவன் வாக்குத்தத்தமாக அளித்தார். ஆனால் தந்தைகள் தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்றாத ஒரு தேசத்தைப் பற்றி என்ன சொல்வது?

நான் முதலில், உபாகமம் 28 க்கு திரும்பப் போகிறேன். இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான அதிகாரம். அதில் மோசே இரண்டு விஷயங்களைப் பட்டியலிட்டுள்ளார். முதலாவதாக, தேவனுடைய ஜனங்கள் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்தால் அவர்களுக்கு வரும் ஆசீர்வாதங்கள்; இரண்டாவதாக, தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியாவிட்டால் அவர்கள் மீது வரும் சாபங்கள். முதல் பதினான்கு வசனங்களில் ஆசீர்வாதங்கள் உள்ளன. அந்த அதிகாரத்தின் மீதமுள்ள வசனங்கள் - அதாவது 15 முதல் 68 வசனங்கள் - கீழ்ப்படியாமைக்கான, தேவனின் வழியில் நடக்காததற்கான, தேவனின் சட்டத்தைக் கடைப்பிடிக்காததற்கான சாபங்களை பட்டியலிடுகிறது.

இப்போது பல குறிப்பிடத்தக்க சாபங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன, ஆனால் நான் ஒன்றை மட்டும் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். உபாகமம் 28:41 இல் மோசே கூறுகிறார்:

நீ குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெறுவாய், ஆனாலும் அவர்கள் உன்னோடேகூட இரார்கள்; அவர்கள் சிறைப்பட்டுப்போவார்கள்.

இது கீழ்ப்படியாமைக்கு ஒரு சாபம். தேவன் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் கொடுக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதமாக குழந்தைகளைக் கொடுத்தார். ஆனால், ஆண்களும் பெண்களும், தந்தைகளும், தாய்மார்களும், குறிப்பாக அப்பாக்களும் கர்த்தருடைய வழியில் நடக்காதபோது, ஆசீர்வாதம் இனி ஒரு போதும் ஆசீர்வாதமாக கூடவே இருக்காது.

மோசே இஸ்ரவேலின் பிதாக்களை எச்சரிக்கிறார், அவர்கள் தேவனின் வழியைக் கடைப்பிடித்து அதில் நடக்காவிட்டால், உங்கள் பிள்ளைகள் உங்களோடு இருக்க மாட்டார்கள், அவர்கள் சிறைபிடிக்கப்படுவார்கள் என்று கூறுகிறார். சரி, கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில் மில்லியன் கணக்கான அமெரிக்க குழந்தைகள் சிறைபிடிக்கப்பட்டதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். பல்வேறு வகையான சிறைப்பிடிப்புகள்: சாத்தானின் சிறைப்பிடிப்பு, போதைப்பொருள், சட்டவிரோத உடலுறவு, அமானுஷ்யம் மற்றும் பல்வேறு வகையான வழிபாட்டு முறைகளுக்கு சிறைப்பிடிப்பு. அந்நிய இராணுவம் படையெடுத்து ஒரு நாட்டிற்குள் வந்து அவர்களைக் கைதிகளாகக் கொண்டு செல்வது போல, இதுவும் சிறைப்பிடிப்பு. இந்த மில்லியன் கணக்கான அமெரிக்க குழந்தைகள் ஏன் சிறைபிடிக்கப்பட்டார்கள்? வேதத்தில் பதில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: ஏனெனில் அவர்களின் தந்தைகள் தங்கள் பொறுப்புகளில் தவறிவிட்டனர். நவீன அமெரிக்காவில் அந்தந்த மாநில விவகாரங்களுக்கான முதன்மை பொறுப்பு அமெரிக்க தந்தைகளின் வாசலில் உள்ளது என்று நான் கூற விரும்புகிறேன்.

சிறார் குற்றவாளிகளைப் பற்றி அதிகம் கேள்விப்படுகிறோம். எனது அனுபவம் என்னவென்றால், முதலில் பெரிய வயதுக்குட்பட்ட குற்றவாளிகள் இல்லாதிருந்தால், சிறார் குற்றவாளிகள் இருக்கமாட்டார்கள். சிறார் குற்றவாளிகளை உருவாக்க வயதுவந்த குற்றவாளிகள் தேவை.

தந்தையின் குடும்பப் பொறுப்புகளில் ஒன்று ஆசாரியரின் பொறுப்பு என்பதை இந்த வார தொடக்கத்தில் நான் சுட்டிக்காட்டினேன். மல்கியா 2:7 இல், ஒரு ஆசாரியனுக்கு என்ன தேவை என்று கர்த்தர் கூறுகிறார், நான் அதைப் படிக்க விரும்புகிறேன்:

ஆசாரியனுடைய உதடுகள் அறிவைக் காக்கவேண்டும்; வேதத்தை அவன் வாயிலே தேடுவார்களே; அவன் சேனைகளுடைய கர்த்தரின் தூதன்.

சேனைகளின் ஆண்டவரின் சட்டத்தை அறிந்து கொள்வது ஆசாரியனின் பொறுப்பு. கர்த்தருடைய சட்டத்தை அறிந்து அதை கர்த்தருடைய மக்களுக்கு விளக்குவது ஆசாரியனின் பொறுப்பு. எனவே ஆசாரியன் தூதன், அல்லது ஒருவேளை அதைவிட சிறந்த வார்த்தை தேவனின் பிரதிநிதியாக இருக்கும்.

இது, நாம் ஏற்கனவே பார்த்தது போல், தந்தைக்கு ஆசாரியனாக பொருந்தும். அவனுடைய உதடுகள் அறிவை வைத்திருக்க வேண்டும். அவனுடைய பிள்ளைகளும் அவனுடைய குடும்பத்தாரும் அவனுடைய வாயில் கர்த்தராகிய ஆண்டவரைத் தேட வேண்டும். அவன் அவர்களுக்கு தேவனின் பிரதிநிதியாக இருக்க வேண்டும். இந்த காரியத்தில் ஆசாரியர்கள் தவறினால் என்ன நடக்கும்? நாம் ஓசியா 4:6 க்கு திரும்பினால், அதில் ஒரு குடும்பம், ஒரு தேசம், ஒரு நாகரிகத்தின் ஆசாரியர்கள் தோல்வியுற்றால், தேவன் அவைகளுக்கு என்ன செய்வார் என்பதை அறிவிக்கிறார். அவர் சொல்வது இதுதான்:

என் ஜனங்கள் அறிவில்லாமையினால் சங்காரமாகிறார்கள்; நீ அறிவை வெறுத்தாய், ஆகையால் நீ என் ஆசாரியனாயிராதபடிக்கு நானும் உன்னை வெறுத்துவிடுவேன்; நீ உன் தேவனுடைய வேதத்தை மறந்தாய், ஆகையால் நானும் உன் பிள்ளைகளை மறந்துவிடுவேன்.

அப்பாக்களுக்கு இது மிகவும் சக்திவாய்ந்த வார்த்தை. “நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தின் ஆசாரியராக இருப்பீர்கள் என்று நான் எதிர்பார்த்தேன், ஆனால் உங்கள் குடும்பத்திற்குத் தேவையான அறிவை நீங்கள் நிராகரித்ததால், நான் உங்களை நிராகரிக்கப் போகிறேன். இனி நான் உன்னை ஆசாரியனாக ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டேன், உன் பிள்ளைகள் சார்பாக உன் ஆசாரிய ஊழியம் இனி என்னால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாதபோது, "உன் பிள்ளைகளையும் மறந்துவிடுவேன்" என்று தேவன் கூறுகிறார். "உன் தேவனுடைய சட்டத்தை நீ மறந்துவிட்டாய், நானும் உன் பிள்ளைகளை மறந்துவிடுவேன்" என்றும் தேவன் கூறுகிறார். “நீங்கள் உங்கள் பொறுப்புகளில் மிகவும் தவறிவிட்டீர்கள், நான் உங்கள் குழந்தைகளை மறந்துவிடுவேன். அவர்கள் இல்லாதது போல் நான் செய்யப்போகிறேன். நான் அவற்றை எழுதப்போகிறேன். அவை எனக்கு முன் எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லை" என்று தேவன் ஒரு தந்தையாகிய என்னிடம் சொல்வார் என்று நினைக்க, எனக்கு அது பயமாக இருக்கிறது.

நம்முடைய இந்த தேசம், நம்முடைய இந்த நாகரீகம், தேவனை மறந்த குழந்தைகளால் நிரம்பியுள்ளது என்று நான் கூறுவேன். ஏன்? ஏனென்றால், அவர்களுடைய பிதாக்கள் கர்த்தருடைய சட்டத்தைக் கடைப்பிடிக்கவில்லை. அதை இப்படிச் சொல்கிறேன். தேவனின் சட்டத்தின் அறிவை நிராகரிக்கும் தந்தை தனது குடும்பத்திற்கு ஒரு ஆசாரியனாக இருக்கும் உரிமையை இழக்கிறான். தந்தையின் ஆசாரிய ஊழியம் நடக்காதபோது, ​​“உன் பிள்ளைகளை நான் மறந்துவிடுவேன்” என்று தேவன் கூறுகிறார். இது மிக மிக ஆணித்தரமான சிந்தனை.

இந்தச் செய்தியை நான் இன்று நிறைவு செய்யும்போது, பழைய ஏற்பாட்டின் கடைசி இரண்டு வசனங்களுக்குத் திரும்ப விரும்புகிறேன். பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகளில் பழைய ஏற்பாட்டின் கடைசி வார்த்தை "சாபம்" என்பதை நீங்கள் எப்போதாவது சிந்தித்துப் பார்த்தீர்களா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. பழைய ஏற்பாட்டிற்குப் பிறகு தேவன் மனிதனிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை என்றால், மனிதகுலத்திற்கான அவரது கடைசி வார்த்தை ஒரு சாபமாக இருந்திருக்கும் என்பது மிகவும் உள்ளார்ந்த ஒரு சிந்தனை. சாபத்திலிருந்து வெளியேற வழியைக் காட்டும் புதிய ஏற்பாட்டிற்காக தேவனுக்கு நன்றி செலுத்துவோமாக. மல்கியா புத்தகத்தின் கடைசி இரண்டு வசனங்களில் (4:5-6) தேவன் சொல்வது இதுதான்:

5 இதோ, கர்த்தருடைய பெரிதும் பயங்கரமுமான நாள் வருகிறதற்கு முன்னே நான் உங்களிடத்திற்கு எலியா தீர்க்கதரிசியை அனுப்புகிறேன். 6 நான் வந்து பூமியைச் சங்காரத்தால் அடிக்காதபடிக்கு, அவன் பிதாக்களுடைய இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளுடைய இருதயத்தை அவர்கள் பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவான்.

2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, மல்கியா தீர்க்கதரிசி, காலத்தின் நீண்ட தொலைநோக்கியின் வழியாகப் பார்க்கையில், நமது நாளின் மிகப் பெரிய மற்றும் மிக அவசரமான சமூகப் பிரச்சனையை முன்னறிவிக்க முடிந்தது என்ற தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாட்டின் மகத்தான நுண்ணறிவால் நான் ஈர்க்கப்பட்டேன். அது உண்மையில், நமது நாளின் மிகப்பெரிய பிரச்சனை. அது என்ன பிரச்சனை? அது பிளவுபட்ட மற்றும் சண்டையினால் கிழிந்த வீடுகள். அப்பாக்களும் பிள்ளைகளும் உறவில் இருந்து வெளியே இருக்கிறார்கள். குழந்தைகள் கலகக்காரர்கள். தந்தைகள் அலட்சியம் செய்பவர்கள். இந்த நிலை மாறவில்லை என்றால், அது ஒரு குடும்பமாக இருந்தாலும் சரி, தேசமாக இருந்தாலும் சரி, நாகரீகமாக இருந்தாலும் சரி சாபத்தைக் கொண்டுவரப் போகிறது என்று தீர்க்கதரிசி நம்மை எச்சரிக்கிறார்.

நம்முடைய தற்போதைய சூழ்நிலையில் தேவனுடைய வார்த்தை இரண்டு மாற்று வழிகளுடன் நம்மை எதிர்கொள்கிறது. ஒன்று நாம் நம்முடைய குடும்ப உறவுகளை மீட்டெடுத்து வாழலாம் அல்லது குடும்ப உறவுகள் மோசமடைந்து கடந்த தசாப்தங்களாக அவர்கள் சென்றுகொண்டிருக்கும் வழியில் தொடர்ந்து செல்ல அனுமதித்து தேவன் கொடுக்கக்கூடிய சாபத்தால் அழிந்துவிடலாம். இவைதான் அந்த மாற்று வழிகள். மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இலக்கானது தந்தையர்களால் தீர்க்கப்படுகின்றது. தேவன், தந்தையர்களையே மிகவும் பொறுப்புள்ளவர்களாக பிடித்து வைக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் விரும்பும் தகப்பனாக ஆபிரகாமைத் தான் கர்த்தர் நம்பினார். அவன் ஒரு பெரிய மற்றும் பலத்த ஜாதியாவான் என்று தேவன் சொன்னார். இதற்கு நேர்மாறானதும் நிஜம்தான் - தந்தைகள் தோல்வியுற்றால் மற்றும் தங்கள் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றவில்லை என்றால், ஒரு தேசம் இனி பெரியதாக நிலைத்திருக்க முடியாது.

இந்த பிரச்சனையைத்தான் இன்றைக்கு நமது தேசமும் எதிர்கொள்வதாக நான் நம்புகிறேன். ஒன்று, தந்தைகள் தேவனிடம் திரும்பி, அவர்களுடைய பொறுப்புகளை தேவனுடைய பார்வையில் நிறைவேற்ற வேண்டும்; இல்லாவிட்டால், குடும்பத்தில் தொடங்கி அதை அழித்துக்கொண்டிருக்கின்ற தற்போதுள்ள நீதி மற்றும் சமுதாயக சீர்குலைச்சல்கள், தொடர்ந்து சென்று அதனுடைய பிரதான விளைவாகிய சாபத்தில் முடிவடையும். தேசத்தின் தலைவிதியை நிர்ணயிப்பது தந்தையின் தீர்மானமாகத்தான் இருக்கும். தந்தைகள் குழந்தைகளிடம் திரும்ப வேண்டும் என்று தேவன் கோருகிறார், பின்னர் குழந்தைகள் தங்கள் தந்தையிடம் திரும்புவார்கள் என்று அவர் உறுதியளிக்கிறார்.

சரி, இப்போது இந்த வாரத்திற்கான நேரம் முடிந்துவிட்டது. அடுத்த வாரம் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை இந்த நேரத்தில் உங்களிடம் மீண்டும் வருவேன். சில முக்கியமான தகவல்களுக்கு இப்போது காத்திருங்கள்.