“Alƙawarin Ubana”

Karɓar baiwar Ruhu Mai Tsarki ga Mai Bi bai dogara a kan wata cancantarsa ba; ya dogara ne kaɗai a kan wadatacciyar hadayar Kristi. Ta wurin bangaskiya ne, ba ta wurin ayyuka ba, "ta wurin bangaskiya muka karɓi Ruhun nan da aka yi alƙawari" (Galatiyawa 3:14).

Wannan ra'ayin ya yi daidai da kiran ƙarshe da Yesu ya yi wa almajiransa kafin hawansa sama:

"Ga shi, ni zan aiko muku da abin da Ubana ya Alƙawarta. Amma ku dakata a birnin tukuna, har a yi maku baiwar iko daga sama" (Luka 24:49)

Yesu na magana ne game da baftisma cikin Ruhu Mai Tsarki da almajiran za su karɓa a ranar Fentikos.

Maganar nan "Alƙawarin Ubana" tana ba mu fahimta mai ban mamaki game da tunani da manufar Allah Uba game da baiwar Ruhu Mai Tsarki. Wani ya mori ra’ayin riƙau (conservative) ya yi ƙiyasin cewa Littafi Mai Tsarki ya ƙunshi alƙawura iri dabam dabam har dubu bakwai waɗanda Allah ya ba wa mutanensa masu bada gaskiya. Amma daga cikin waɗannan, Yesu ya ware ɗaya kawai daga cikin sauran a matsayin na musamman: alƙawarin Ruhu.

Bulus ya kira wannan "albarkar Ibrahim" (Galatiyawa 3:14), ta haka ya haɗa shi da babban manufar Allah wajen zaɓen Ibrahim domin kan Sa. Lokacin da Allah ya fara kiran Ibrahim daga Ur, Ya ce:

"Zan sa maka albarka... domin ka zama sanadin albarka... dukan duniya za su sami albarka" (Farawa 12:2–3)

A cikin ci gaba da yin mu'amala da Ibrahim, Allah ya ƙara tabbatar da manufarsa sau da yawa.

"Zan albarkace ka... Ta wurin zuriyarka dukan al'ummar duniya za su sami albarka" (Farawa 22:17–18)

Duk waɗannan alƙawuran Allah suna duban kalmomin Bulus: “alƙawarin Ruhu” (Galatiyawa 3:14). Yesu ya zubar da jininsa a kan gicciye domin ya sayi wannan albarkar, wadda aka yi alƙawarin ta ga zuriyar Ibrahim.